How to dress with less

De capsulekleerkast

Sinds ik een tijdje geleden schreef over de capsule kleerkast van de kinders kreeg ik meer en meer vragen hoe het nu met mijn eigen kleerkast gesteld was? Een terechte vraag. Het hoeft geen betoog dat sinds er hier kinderen zijn (een kleine 10 jaar dus) er minder kledij voor mezelf wordt gekocht. Alsof het budget naar hen verschoof en ik ineens minder nodig had? Dat tweede was thans zeker het geval. Toen ik destijds (ondertussen 15 jaar geleden, say what) in Leuven begon te studeren kocht ik veel te veel kledij. Waar de Koning Leopold 1-straat op de Bondgenotenlaan uitkomt – dat noemden we onder de vriendinnen “de bermudadriehoek”, de driehoek Zara, WE en H&M .. daar waar al ons geld -op een niet zo mysterieuze wijze- in verdween. Je weet wel, dat geld dat we deels kregen van thuis (“om te eten”) en waar we anderzijds in het weekend voor gingen werken. Dat budget waarvan je, als je een keertje vaker boterhammen at ’s avonds, dat ene bloesje ook nog van kon kopen. Een capsule kleerkast konden we dat toen niet noemen. Gaandeweg met ouder worden werd ik gevoeliger voor het concept “duurzaam” en probeer ik, op alle vlakken, maar zeker ook op het vlak van kledij toch wat slimmer, wat ecologischer te kopen. Dat lukt niet altijd, maar we zijn er als gezin wel een pak bewuster mee bezig. Voordeel is dat velen van die stuks ook langer meegaan, en dus langer “in roulatie” blijven. Win-win.

Daarnaast denk ik nu ook meer na of ik een kledingstuk wel écht nodig heb (kan ik dat dragen om gaan te werken? ga ik dat veel dragen? heb ik al niets “in den aard”?). En dan heb je eigenlijk al meteen de juiste mindset te pakken om je aan een capsulekleerkast te wagen. In een notendop bestaat deze uit een beperkt aantal kledingstukken die je onderling makkelijk kan combineren. Allemaal grijs, wit en zwart dus? Nee. Akkoord, wit/zwart en cognac bijvoorbeeld doen het altijd goed als basiskleur maar kunnen gecombineerd met frissere modekleuren. Printjes zijn vaak wat moeilijker te combineren en durf je al eens sneller beu worden, dus die probeer ik te beperken. Streepjes daarentegen blijven het hier goed doen, maar ook met mate. Afhankelijk van het seizoen pas je je kleerkast aan en wissel je stuks in, en zoveel te tijdlozer ze zijn zoveel te langer je ze kan dragen (in jaren dus). De regel is hier ook: als ik iets bij koop gaat er iets weg (zie verder). En, er zijn ook kledingstukken die hier bijna een gans jaar gedragen worden (op hoogzomer en putje winter na), omdat ze zich daartoe lenen (bv de Gia dress van bij GinaMLV, zie verder).

Mooi meegenomen is dat je zo vermijdt om continu kledij bij te kopen. Ahja “want voor dat feestje volgende week (talking about non-covid tijden) heb ik echt nog niets om aan te doen”. We weten allemaal dat dat niet waar is hé. Alleen, het voelt het wel zo als je voor je kleerkast staat met daarin voornamelijk stuks die allemaal op zichzelf staan. Die droeg ik vorige keer al, die hebben ze al gezien, dat bloesje is, … Gevolg na één seizoen: een redelijk gevulde, chaotische kleerkast met een deel ongedragen stuks. Als er één ding is wat een beperkte garderobe ook met zich meebrengt is het rust, want je hebt in aantal stuks minder keuze, en kan dus gericht gaan combineren. Want je kijkt beter uit en koopt dus doelgerichter (“ik kan dat stuk dragen met dat, en dat, en ook met dat”), je koopt bewuster en doet daarbij niet alleen het milieu maar ook (bij voorkeur, en als het kan) een kleine zelfstandige een groot plezier.

Jaja hoor ik u denken, maar over welke aantallen spreken we dan echt? Voor het huidige seizoen (laten we lente + zomer samennemen) heb ik de keuze uit volgende stuks:

  • Rokken: 5 (waaronder 1 salopette jurk Levis)
  • Jurken: 5 die zowel professioneel als privé kunnen + 3 voor vrije tijd/strand/vakantie
  • Shirts/topjes: 6 (vroeger veel meer maar ik investeer nu liever in een aantal neutrale kleuren die quasi allemaal goed combineren met mijn rokken/broeken: wit (x2), cognac, beige, wit/blauw strepen en lila)
  • Shorts: 2 (beide van vorig jaar)
  • Bovenstukken (pullover/knits): 7 (2 pullovers, 5 knits) – draag ik het ganse jaar
  • Broeken: 3 (1 lichtgrijze jeans, 1 boyfriend (vrije tijd) en 1 nette broek)
  • Schoenen: 2 paar sneakers (één fellere kleur (lila) en één paar effen wit die met zowel business als casual matchen), 1 paar sandalen in cognac leder van Allan K, en 1 paar Moses slippers (voor thuis/reis) – die laatste hebben we thuis allemaal.
  • Jas: Geen (ik draag dat werkelijk nooit lente/zomer dus koop dat ook zelden) – ik heb al jaren één zwart regenjasje van KWAY dat ik meeneem (als ik het niet vergeet), en één zwart lederen jasje voor als het gekleder mag

In totaal kom ik voor lente/zomer samen uit op een 35tal stuks. Over het algemeen schrijft men voor dat een capsulewardrobe per seizoen (3 maanden) mag bestaan uit een 37tal stuks voor vrouwen en een 20tal stuks voor mannen. Echt dagdagelijkse kledij that is. Sportoutfits, nachtkledij, die gemakkelijke jogging waar je na je werk meteen inspringt, zwemkledij en ondergoed horen daar niet bij, en hoef je dus niet te tellen. Aangezien het in de lente ook al warm kan zijn en in de zomer ook wat frisser hou ik eigenlijk vanaf begin maart tot pakweg eind oktober mij aan bovenstaande. Herfst/winter is wat mij betreft vrij gelijkaardig, hoewel ik misschien bij écht koude temperaturen iets vaker naar een broek zal grijpen. Maar, ik ben absoluut geen koukleum dus sommige stuks (zoals de Gia jurken) worden hier 365 dagen gedragen. In de winter met een knit erbij en in de zomer met de mouwtjes opgerold, en een knopje verder open ;-). En als je je knits en jurkjes goed uitkiest qua kleuren dan kan je snel al een heleboel outfits samenstellen. Want: 5 jurken en 5 knits = 25 outfits! Rocket science dus hé.

Hoe begin ik daar nu aan?

Stap 1: Clean out your closet! Zet je een paar uurtjes aan je kast. Gooi alles op bed, sla je ogen naar de hemel toe, en begin te sorteren. De dingen die je al heel lang in je kast hebt hangen en eigenlijk niet meer draagt zwier je eruit. Als ze nog in goede staat zijn kan je ze verkopen (2e handswinkel, vinted, groepje via facebook of instragram,…) of er mogelijks iemand anders een plezier mee doen (hier gaan ze naar de jongere nichtjes die er vervolgens uitpikken wat ze leuk vinden). Ze kunnen natuurlijk ook altijd de kledingcontainer in (de kleding, niet de nichtjes).

Stap 2: Koop een leuk kledingrek. Wat hier heel goed werkt en het geheel overzichtelijk maakt is dat wij sinds de verhuis naar ons nieuwe huis 2 kledingrekjes gekocht hebben (type Hay loop stand warderobe). Fre heeft het zijne met vnl. kostuums en hemden, en ik heb het mijne met vnl. jurken en rokken. De knits liggen binnen handbereik en onze shirts en broeken liggen in een aparte ladekast. Je hebt meteen overzicht en kan ’s ochtends grijpen naar dat wat je nodig hebt, afhankelijk van het weerbericht. En nee, er valt geen stof op de kleren zo, ze worden immers continu gedragen.

Stap 3: Kijk rond wat je leuk vindt en durf bewuste keuzes maken. Sommige capsule goeroes spreken van de “drie-van-elk” regel, dus per categorie 3 items. Hou daarbij ook rekening met wat je het liefste draagt: draag je veel jurken, dan lijkt het me logischer dat je meer jurken hebt dan broeken. Analyseer op basis van de favorieten die je nog hebt overgehouden uit stap 1 wat je nog mist. Een aantal basics? Een shirt wat past bij zowel broek x, rok y en rok z en wat ervoor zorgt dat je deze terug meer gaat dragen? Eén extra stuk zorgt dan meteen voor 3 “nieuwe” outfits.

Stap 4: Doe wat goed voelt. Minder kledij zorgt hier voor minder (keuze) stress. Voel jij je beter met 5 stuks meer, ook prima. Het is al een win als je er bewuster mee omgaat en op regelmatige basis “schoon schip” houdt in je garderobe. En niet alleen in je garderobe, in andere kasten wil dat ook wel eens rust brengen (check Marie Kondo voor alle tips).

Tot slot nog even mijn favo shops op dit moment – ik probeer zo veel als mogelijk te shoppen bij kleinere, lokale initiatieven. Hardwerkende mensen die vol voor hun droom gaan, en daar onze steun in kunnen gebruiken. Lees: duurzame stuks, die je dag in dag uit kan en wil dragen aangevuld met enkele passe partoutjes uit de Bermuda driehoek en klaar is kees!

  • Shirts:
    • Mangos on monday, sinds 2 jaar het kledinglabel van Audrey & Maarten, een liefdevol gezin uit de Kempen. Een Belgisch kledingmerk met kleurrijke basics voor het hele gezin. Unieke designs die elk op hun manier verwijzen naar de jungle die het leven soms is – dat is waar ze voor staan!
    • Elle and Rapha – dochtertjes en kledinglabel van Valérie & Thomas, een superleuk gezinnetje van 5 (goldilock twins + een kleine babybroer) en sinds een aantal jaren een vaste waarde op de Belgische markt (en ver daarbuiten) met hun magic geborduurde t-shirts/sweatshirts. Denk: rocket man, papichulo, mamasita, … Sinds deze zomer hebben ze zelfs hun eigen zwemcollectie, vervaardigd uit gerecycleerd oceaanafval. Goed bezig ofwat?
  • Jurken, rokken, broeken en knits:
    • Gina staat voor een big city life style, kledij die je eigenlijk voor elke gelegenheid kan dragen – lees: perfecte items voor een capsule kledingkast. Jurkjes met een sneaker overdag, ‘s avonds in combi met een stijlvoller sandaaltje of pump. Zelfde voor de velours broeken, die standaard wat hoger gedragen worden en dus een en ander verbergen waar nodig. Thank me later. En je zal het merken na je eerste gesprek, ze heeft een master in styling, en doet niets liever. Dus, online of offline, het is altijd thuiskomen bij Gina (en haar eat work play repeat outfits).
    • May, de new kid on the block, is één en al Ibiza vibes. Kleuren om bij weg te dromen en zijdezachte stuks die prima met elkaar matchen, zowel qua kleur als stijl. En de ongelofelijke geur van de zomer, die krijg je er gratis en voor niks bij, zowel in de shop als bij het openen van je postpakketje.
  • Jeansbroeken en jasjes: Levis blijft hier een winner qua draagcomfort voor jeans en Kway voor jassen (online soms mooie promoties te vinden).

En voor de afwerking grijp ik keer op keer weer naar mijn mooie Nimzu juwelen. Natasha’s minimalistische handgemaakte juwelen stralen sterk ondernemerschap uit, steeds met een vleugje cultuur (ze is net als ik een enorme reisfanaat). Haar collecties komen met een sterk verhaal, zo is haar DO YOU collectie mijn favoriet. Juwelen die je m’en foutisme uitstralen en er dus voor zorgen dat je dat extra duwtje zelfvertrouwen krijgt en geen uitdaging meer uit de weg gaat. Duurzame en zeer betaalbare juwelen, recht uit hartje Antwerpen.

Voor mannen (en hun 20 stuks, ocharm) verwijs ik jullie met veel plezier ook door naar enkele van bovengenoemde merkjes (Fre vindt zijn gading qua shirts/truien bij zowel Mango’s als Elle&Rapha). Daarnaast vindt hij zijn business casual items én zijn kostuums bij Boetiek Charme – waar zaakvoerder Jurgen je met raad en daad bijstaat. Steeds weer verrassende collecties van oa. Fred Perry en Lyle & Scott. Stuks die je zowel professioneel als privé kan dragen. Win-win!

Misschien hebben jullie onbewust al wel een “capsule kleerkast”? Of is er net zoals bij mij enige tijd geleden nog wat werk aan de winkel. In ieder geval: veel plezier met kiezen, kopen en matchen!

Jurk om in te wonen (tetrastof!) van bij May

De nieuwe Stokke beat – als muziek in onze oren!

De afgelopen weken mochten we de nieuwe Stokke Beat testen. Omdat ik al verschillende vragen kreeg vanuit alle hoeken hoe deze ons bevalt hierbij een korte review.

De Stokke Beat komt in principe in 4 kleuren maar de limited edition van Jayson Atienza deed onze harten meteen sneller slaan. Hij ziet er niet enkel keihip en trendy uit, hij is ook een aangename buddy onderweg. Voor het vervoer van onze 18 maander is het de ideale stadsbuggy – super wendbaar en met een gewicht van amper 9 kg één van de lichtste in zijn categorie.

In principe is hij te gebruiken vanaf de geboorte (met reiswieg die je desgewenst apart kan bestellen) en groeit hij mee met je kind tot ongeveer 22 kilo. Sensu stricto mag Maurice daar dus ook nog in maar dat ga ik hem niet vertellen 😉 Voor laatstgenoemde is er het stoere skateboard wat je achteraan de beat kan bevestigen.

Wat me meteen opviel is dat hij erg compact is. Wij komen van een Bugaboo Cameleon die niet alleen zwaar is maar toch ook wel vaak bleef ‘steken’ in winkel- of deuropeningen (door de grote wielen valt hij best breed uit). De Stokke Beat laat je toe overal makkelijk door te manoeuvreren (ja, zelfs door de gangen van het Kruidvat), zonder dat je kleintje daarbij inboet op zitcomfort.

Ideaal voor shoppingtripjes is de grote draagmand onderin (tot 10 kg laadvermogen) die je, doordat de buggy wat hoger zit, toelaat om er bij te kunnen zonder je rug te forceren of boodschappen erin te moeten proppen. Zeer toegankelijk en ruim dus.

Wat ik een echte must vind gezien onze gezinssamenstelling is dat Jacques goed kan slapen in de buggy. Bij voorkeur doet hij zijn middagdutje in bed, maar in de weekends lukt dat vaak niet omdat we ‘on the road’ zijn. Bij een simpele plooibuggy vind ik dat echt een moeilijke (die boeten toch enorm in op comfort van slapen), en de zwaardere wandelwagens (zoals bijv. een Bugaboo – waar ze zeker comfortabel in kunnen slapen) zijn vaak reusachtig om mee te sleuren. De Stokke Beat is the best of both worlds: een compacte lichtgewicht buggy met zowel het zit- als ligcomfort van een grote wandelwagen. Jacques is iemand die liever niet in slaap valt (fomo to the max) dus ik kan hem heel stiekem – als hij zittend in slaap is gevallen – naar lighouding verplaatsen. En dan bedoel ik echt plat plat als in: helemaal horizontaal liggen, net zoals in zijn bedje. Geen gekraak, gedraai of geschud, het gaat allemaal zeer smooth via het riempje achteraan. Kijk maar eens op dit filmpje hoe dat juist in z’n werk gaat.

Fijn is ook dat de voetensteun eveneens mee omhoog kan (daarin onderscheid hij zich van de Green Tom bijvoorbeeld), waardoor de beentjes ook goed kunnen rusten.

De kap is UV bestendig met ventilatiegaatjes en is eindeloos lang dus zelfs de lage herfst/winterzon hou je hiermee uit de ogen van je kleintje. En je creëert zo in een handomdraai een donker knus nestje wat die dutjes toch ook ten goede komt.

Beneden aan het frame zit de rem – een makkelijk bedienbare en soepele pedaal. Een leuk detail is dat de pedaal zelf oranje is – een echte eye catcher met een knipoog naar het merk zelf.

Wat ook wennen is is dat hij, zelfs met zitgedeelte eraan, met 1 hand inklapbaar is. Je kan dus desgewenst terwijl nog een andere klus klaren (bijv. een snottebel afkuisen), een leuk extraatje als je meer dan één kind te managen hebt.

Het handvat waarmee je hem vooruit duwt heeft verschillende standen (eentje zelfs heel laag naar kindermaat). En aangezien hij zo licht en wendbaar is hier effenaf als dusdanig al gebruikt: de 2 oudsten staan in de rij om Jacques te mogen duwen. Ohja, en Jacques duwde zelf ook al eens de lege buggy vooruit… ik moet er geen tekening bij maken welke perspectieven dat opent .. kuch 😉

Over het monteren kan ik kort zijn: het duurde nog geen 10 minuten. Het in-en uitklappen een paar seconden — na enige oefening welteverstaan. In het begin was het best een gestuntel (ben nu ook niet de meest handige of them all, en ik negeer iedere handleiding- maar ik zou zeggen: bestudeer die gewoon even grondig en je zal zien het is heel makkelijk).

IMG_0553   IMG_0583

Kortom: ben je op zoek naar een lichtgewicht buggy, die zeer wendbaar is (ook in kleinere winkeltjes en straatjes), makkelijk in-en uitklapt, niet teveel plaats inneemt in de autokoffer of op reis en wil je jezelf verzekeren dat je kindje ook goed kan meerijden, reizen en vooral ook: rusten/slapen? De Stokke Beat doet wat hij belooft!

Moest het nog niet duidelijk zijn: wij zijn fan! We kijken alvast uit naar onze eerste trip de oceaan over met onze nieuwe buddy (geen schrijffout). Jacques ziet dat alvast al helemaal zitten!

Bij vragen weten jullie mij te vinden, ok?

IMG_2557

 

7 jaar Mister Mau, our little in the middle

Exact 7 jaar geleden, 38 weken zwanger van jou, was ik aan het whatsappen met Sylvie. Ze vroeg me of er nog geen beweging in zat…? Ik antwoordde: ‘Maar nee gij, wedden dat den deze den uitgang ook weer niet zelf gaat vinden?!’

We bleven praten over alles en niets. ik kreeg plots verdacht felle steken en dacht ‘daar heb je dat lijf weer.. het lijf dat jeuk krijgt bij het praten over luizen en waarbij de neus alleen kriebelt als ik geen handen vrij heb.. uiteraard krijg ík nu zogezegde ‘weeën’ bij het praten over de naderende bevalling‘. Papa en ik lachten er eens goed mee en ik hing terwijl een wasje op.. tot ik 1u later het gesprek met haar moest onderbreken. Ik belde omie en we vertrokken naar het ziekenhuis…

Datzelfde lijf krabbelt alleen telkens terug, eens we goed en wel in het ziekenhuis zijn aangekomen en gynaecoloog en vroedvrouwen opgetrommeld zijn. Dat was 2 jaar daarvoor ook al zo, en dat zou 6 jaar later nóg eens gebeuren. Maar niet erg, we kenden het ondertussen al. Wat er ook gebeurde, je was er bijna! Mijn eerste zoontje.. misschien ook wel mijn laatste – die eventuele derde was toen nog ver weg. Later zou dan toch blijken dat wij ook nog in staat waren een blonde versie van jou te creëren 😉

’s Nachts hadden we een relatief goede nacht en ’s morgens werden de weeën terug wat heftiger. Op 10 oktober in de namiddag was het voor echt. De bevalling was -vergeleken met die van zus- een zegen. Ik kon je zelf aannemen en je dronk meteen alsof je nooit iets anders gedaan had. We lachen er nu nog mee “dat je toen voor je leven hebt gegeten” … want ever since …

Eén van de mooiste momenten uit ons leven zou een paar uur later volgen, toen zusje jou kwam bezoeken. Ik kan dat eigenlijk niet beschrijven hoe groots dat is en was. Magisch is het woord dat dat moment wellicht het best benadert. Slim als jij toen al was, had jij op je reis naar buiten de ponyboerderij van playmobil voor haar meegenomen. Die band kon dus al niet meer stuk. Hoewel, diezelfde zus had er niet meteen op gerekend dat jij ook effectief mee naar huis zou komen enkele dagen later…

De eerste weken met jullie twee waren echt pittig. Marie-Lou vroeg absurd veel aandacht en was super super jaloers. Zo erg, dat wanneer ze na haar middagdutje beneden kwam en jou zag, ze vroeg om terug te gaan slapen. Mijn hart brak die eerste weken meerdere keren in tienduizend stukken. Ik had geen idee waar wij aan begonnen waren, en hoe we dat ooit zouden kunnen doorbreken. Daar sta je dan als 2 psychologen met je handen in je haar. Papa en ik hebben alles uit de kast gehaald: boos zijn, zus betrekken, haar gedrag negeren, lief zijn en één keer: heel boos zijn. Dat laatste bleek verdacht goed te werken. Niet in één keer, maar stilletjes aan. En vanaf die dag werden de fundamenten gelegd van de mooie band die jullie nu hebben. Want hoe vaak die zus soms ook boos is op jou, stiekem ziet ze jou doodgraag!

Maurice vent, wat was jij een rustige baby! Je hebt de eerste maanden uren en uren in je box doorgebracht, en daar heb ik tot op heden spijt van. Het gebeurde gewoon. Deels omdat Marie-Lou zoveel aandacht vroeg, maar ook omdat jij gewoon zo tevreden was. Beetje rondkijken, goed luisteren en observeren wat er rondom je gebeurde.. meer moest dat niet zijn. Je weende echt bijna nooit. Ik herinner me één keer … toen ik ’s avonds na een tripje van de frituur thuiskwam en papa nog steeds met jou op de arm aan het rondlopen was.. Ik zei toen heel droog : weent die nu nog? En papa werd toen compleet gek (nog zo’n unicum). Maar dat is meteen de eerste en enige keer die wij ons nog herinneren, stel je voor. En de rust die je als baby had, die heb je nu het grootste deel van de tijd nog. Ik moet er soms nog voor waken dat ik niet weer dezelfde ‘fout’ maak die ik toen gemaakt heb … I’ve got 99 problems, but Maurice ain’t one….

Als er iemand is die thuis onzichtbaar wordt temidden de dagelijkse chaos, dan ben jij het wel schat. Weet dat papa en ik ons daar echt van bewust zijn, maar toch gebeurt het soms weer.. omdat jij niet een podiumbeest noch drama queen bent zoals je zus, en ook niet die ellendige witte van Schaffen zoals je broer (grapje). Nee maar feit is, jij -onze little in the middle- fietst gewoon mee door. Maar, het is natuurlijk niet omdat je geen aandacht vraagt dat je per definitie minder aandacht nódig hebt.

Nu eerlijkheid gebiedt mij om voor de volledigheid ook wel de momenten weer te geven dat je manifest aanwezig bent, door de fratsen die je uithaalt. Het lijkt wel alsof je op dat moment zoiets hebt van ‘en nu gaat alle aandacht naar mij gaan hier…‘ En dat willen wij (en jijzelf) natuurlijk ook niet. Dus, we proberen sinds nog-niet-zo-heel-lang bewust tijd te maken om naar jouw verhaal te luisteren (ookal komt dat dus niet altijd vanzelf). Er bewust naar vragen, er aandachtig naar luisteren, en bewust dingen met jou alleen doen. Jouw mening vragen, en 2x ook als je een keuze dreigt te maken die neigt naar die van Marie-Lou. Zoals die waar je wou gaan eten voor je verjaardag. Je eerste idee was de pizzeria… omdat je weet dat zuslief daar enorm blij van wordt? Maar toen je er echt zelf bij stilstond, bleek het toch iets heel anders te worden.

Tijdens onze roadtrip naar de US deze zomer (=3 weken 24/7 samen zijn) hebben we jou hierin beter leren kennen. Twinkeling in jouw ogen gezien op momenten dat we het niet zouden verwachten… maar ook die andere kant. We kregen een nieuw stukje van die ruwe bolster gepeld, iets waar we blijkbaar écht de oceaan voor over moesten. En echt, ik ben heel blij dat we daar nu bewuster mee bezig zijn… papa en ik. Gewoon, omdat jij evenveel aandacht verdient als die 2 andere aapjes hier.

Wat ik zo ongelofelijk mooi vind aan jou, lieve Maurice, is dat jij zo ongelofelijk lief bent altijd. De katten, die komen niet voor niks altijd bij jou knuffelen.. jij bent de enige hier in huis die altijd tijd maakt om met hen te knuffelen. En zo is het ook met Jacques: wanneer hij komt aanzetten met een boekje, laat je alles uit je handen vallen om voor hem dat boekje voor te lezen. En dat is nu net wat jou jou maakt en wat mij dagelijks ook wel toont wat voor een miniversie van papa jij eigenlijk wel niet bent. En dan hebben we meteen jouw mooiste eigenschap te pakken: een ander zijn geluk is jouw geluk. Jaloezie is iets wat jij niet kent. Integendeel, jij kan als geen ander blij zijn als iemand anders blij is, en dat is zo’n mooie eigenschap, eentje die je niet kan (aan)leren. Maar jij hebt hem, en daar ben ik zooooo ongelofelijk trots op!

Ik herinner me jouw eerste bewuste Sinterklaas nog alsof het gisteren was. Marie Lou was toen vijf (en jij dus drie) toen jullie ’s ochtends met grote ogen beneden kwamen. En hoe benieuwd je ook was, in plaats van als een gek op jouw “deel” te vliegen ging je mee gaan kijken wat zij allemaal gekregen had…. Enkele maanden daarvoor leerde zus fietsen zonder wieltjes (in Kroatië weet je nog?). Terwijl zus oefende, honderd keer viel, en telkens weer opstond was jij haar vurigste supporter. Zonder dat iemand het in de gaten had (3 jaar was je hé!) zocht jij de mooiste steen uit in de berm. En toen het haar uiteindelijk lukte, gaf jij haar die steen. Het werd haar gelukssteen, die ze sindsdien bewaart op haar kamer. Bij zus haar verjaardag idem. Jij telt mee de dagen af.. tot het zover is, en loopt even gelukkig rond op haar feest als zijzelf. Maar ook bij de alledaagse dingen.. En niet alleen bij haar, ook bij Jacques. Zelfs bij ons. Toen papa pas van job veranderde.. dan ben jij diegene die ernaar vraagt (sochtends en savonds) en bewust geïnteresseerd is, en blij is in onze plaats. Again; zeven jaar, wauw gewoon.

Risje, jij bent lang mijn ‘baby’ geweest … En de natuur werkte daarin volledig met mij mee… je was effectief ook héél lang fysiek klein. En nu nog een beetje. Liefst zou je wat groter zijn, dat zou beter matchen met hoe jij je voelt diep vanbinnen. Groot, sterk, alsof je de wereld aankan. En eerlijk, dat is ook gewoon zo hoor.

Je doorzettingsvermogen en drive heb je van ons allebei. Pas wou je heel graag ook “backflip” kunnen op de trampoline. Dus, dan zit je ’s avonds in alle stilte op youtube filmpjes daarover te bekijken. Zonder dat wij dat weten. De volgende dag kwam ik je ophalen bij omie en vroeg je meteen of je snel te voet naar huis mocht… om trampoline te gaan springen. 10 minuten later kwam ik thuis en wat zie ik? Je doet de ene backflip na de andere… gewoon, zonder verpinken. En dat is de Maurice zoals we hem allemaal kennen, en zoals ik je mij voor altijd wil herinneren.

De gave om alles wat wij hier in huis kwijt zijn terug te vinden, die heb je eerder van mij. Nothing is lost until Maurice can’t find it. Maar dan echt. Volgens mij heb jij een fotografisch geheugen ofzo, want alles vind je terug. Als peuter had jij het ook altijd als eerste gezien als er hier thuis (of bij omie/meme) iets nieuws/anders was in huis. Gek is dat he!

Maurice, ik val in herhaling maar ik ben zo ongelofelijk fier op de jongen die jij al geworden bent. 7 jaar lang onze lieve lieve schat met de donkerbruine kijkers en het grootste hart van de wereld. Een fantastisch kleine broer voor Marie-Lou, en het beste voorbeeld voor ‘Jaakje’ zoals jij hem altijd noemt (Jaaaaaakje, lief klein snaaaakje). De beste vriend van papa en voor altijd mijn lief Risje.. mijn kleine tetterkont die de grootse verhalen en theorieën uit zijn hoed tovert .. vooral wanneer hij moet gaan slapen. En psst langer word je nog wel, maar groot ben je al.

Ik hou van jou lieve schat, meer dan bovenstaande woorden ooit kunnen beschrijven.

Marie-Lou 9 jaar-0428.JPG

Op mama-dochter weekend naar Amsterdam

Er was eens een kind wat negen werd en momenteel vooral blij wordt van shoppen, lekker eten en het moet gezegd: cultuur en geschiedenis. Dat laatste heeft ze absoluut niet van mij… En als ze ouder worden, richting teenager, wordt het ook steeds moeilijker om dat juiste kado te vinden. Want kleding hebben ze genoeg, speelgoed neemt een kleinere plaats in hun leven in (en al te veel plaats in mijn huis), en een nieuwe fiets die kreeg ze voor haar lentefeest al.. Dus was er het idee van een citytrip.

Toen we Alcatraz bezochten in de zomer werd al snel duidelijk dat Marie-Lou een niet te stillen honger heeft voor geschiedenis en ook bijzondere interesse heeft voor oorlogsverhalen. Films en verhalen met figuren als ‘Mathilda’ en ‘Annie’ trekken ook al van toen ze klein(er) was de aandacht. Netflix documentaires à la Madeleine Mccann verslindt ze in één ruk.

En zo kwam Anne Frank ook ineens onder haar aandacht. Toen ik nadacht over welke bestemming ik zou uitkiezen voor haar verrassingstrapje, kwam dus het achterhuis in mijn voorkamer 😉

Over Amsterdam valt veel te vertellen maar ik denk dat jullie het meest hebben aan een lijstje met leuke lunch/shop/logeeradresjes. Bij deze!

Naar Amsterdam
Wij kozen ervoor om met de auto naar Amsterdam te rijden. De Thalys is een mooi en nog wel betaalbaar initiatief (als je tijdig boekt) maar als je in een uithoek woont als de onze moet je eerst nog meer dan een uur naar BXL of Antwerpen pendelen … en dan ben je eigenlijk al halfweg.

Parkeren
Een parking vinden voor je auto in de stad is niet alleen superduur, eerlijk gezegd word ik ook niet vrolijk van rondrijden in zo’n drukke steden. Ik kreeg van iemand onder de instagram volgers de tip van één van de P+R aan de rand te nemen. Na een korte zoektocht vond ik parking Amsterdam Noord wel ideaal, op slechts 2 metrostops van Amsterdam Centraal. Check hier maar eens. Je koopt in het metrostation (wat dus vlak aan de parking ligt) een OV ticketje voor een uur (kost een paar euro) en je staat letterlijk op 7 minuten in het centrum van Amsterdam. En wat kostte die parking ons voor 36u? Eén symbolische euro – geloof je amper hé!

Logeren
Onderweg naar daar in de metro keek ik even onze boeking na bij hotel Kimpton de Witt. Ik moest even in mijn ogen wrijven want er stond letterlijk “uw aankomst op 14 december”. Ik keek nog eens, en nog eens en nog eens. Maar het klopte – ik was blijkbaar weer te sterk aan het multitasken tijdens de boeking want ik boekte een nachtje van 14 op 15 december. Lou al lichtjes in paniek… ik verzekerde haar dat we dus nóg een keertje zouden terugkomen tegen kerst 😉 We keken snel via de app van booking.com voor een alternatief. Nu, je kan je wel voorstellen dat er 1) niet ongelofelijk veel keuze meer is zo last-second en 2) de prijzen om te huilen zijn. Gelukkig was er nog een leuke, op wandelafstand van het Anne Frank museum (in de Jordaanbuurt) + aan een deftige prijs: Hotel Melrose.

En dat uitje naar de Kimpton de Witt (vlakbij t station trouwens), dat hebben we dus nog tegoed. We hebben ondertussen nog 2 vriendinnetjes en mama-vriendinnen opgetrommeld dus we kunnen alweer aftellen!

Eten
Ons lunchplekje ontdekten we organisch in één van de negen straatjes (Reestraat): ree7. Ik at een heerlijke pokébowl (“sushi in een kom”) en Marie-Lou dook in een bord American Pancakes vol fruit, chocolade en oreo. Je zag mijn puntenbak zo aantikken.

Wat we tussendoor allemaal aten durf ik niet te herhalen maar ga er maar vanuit dat al die (stroop)wafels en andere lekkernijen die je onderweg tegenkomt niet altijd onopgemerkt blijven….

Mijn lief collegaatje heeft een zus in Amsterdam en aangezien wij supergraag Italiaans eten (Lou dan vooral pizza) heb ik even bij haar mijn oor te luister gelegd. Zo kwamen we uit bij La Perla – één van de betere pizzeria’s van Amsterdam hoorde ik ook van anderen daarna. Was echt héél héél lekker, snelle bediening en eerlijke prijzen. Zou wel op voorhand reserveren in het vervolg, wij hadden nog maar net plaats, aan een hoge tafel aan het raam in de pizzabakkerij zelf. Het restaurant(je) zelf ligt aan de overkant van de straat – de bakkers lopen dus letterlijk met hun pizza’s de straat over. Gewoon doen, ook weer in de Jordaanbuurt, vlakbij Anne Frankhuis.

IMG_1467

IMG_1588(1)

Shoppen
Als je gaat voor charmante, kleine winkeltjes en locale specialiteiten kan ik de negen straatjes warm aanbevelen. Je loopt letterlijk tussen de grachten door in de mooiste winkelstraatjes – er heerst een super rustige en leuke vibe.

Wil je de wat grotere ketens (footlocker, monki, bijenkorf,..) dan kan je best regio centraal station/dam wat kuieren. Ook leuk, maar anders, en drukker.. en temidden van coffee shops en “platte” souvenirwinkels (waar we allemaal aan mee doen).

Leuke winkeltjes allemaal op een steenworp van elkaar (vnl 9 straatjes):

  • La savonnerie (zeep, handdoekjes, hebbedingen, maileg knuffeltjes)
  • Juffrouw Splinter (brooddoosjes, speelgoed, decoratie)
  • Chabi’s (kinderschoenen)
  • It’s a present (fopkadootjes, kaartjes, posters)
  • Kleine Eland (eerlijk speelgoed)

En niet te vergeten: Arket (kleding voor dames, heren, maar vooral: kids) – tussen de grachten en Dam.

IMG_1535

Uitstapjes

  • Tony chocolony museum: Leer over de geschiedenis van de chocola en hoe ze hem maken
    • Proef proef proef
    • Maak je eigen chocoladereep + wikkel (let op: wel paar uurtjes wachten, doe dit dus niet als last stop, maar eerder ah begin van je citytrip)
  • Madame Tussauds: Marie-Lou ontmoette al haar supersterren (en ik moest dus regelmatig vragen “euh, wie is dat eigenlijk”.. echt, Ariana Grande en ook de NL vloggers zoals Enzo Knol – ik “ken” die namen maar kan daar gen gezicht bij plakken 😉
    • TIP: Als je je hotel boekt via Booking krijg je een flinke korting, wij betaalden 30eur voor ons 2-tjes (ipv 28eur per persoon)
  • Anne Frank museum: Eén van de redenen van onze trip!
    • Stap het achterhuis binnen en ontdek waar Anne Frank en haar familie tijdens de oorlog onderdoken, en waar ze haar dagboek schreef.
    • Héél belangrijke tip: maanden op voorhand reserveren!!!! Ik reserveerde 2 maanden op voorhand en wij konden enkel nog om 20u ’s avonds het museum bezoeken. Was op zich nog wel leuk, want maakte het voor haar extra spannend..
    • Het is wel heel overweldigend, dus neem er je tijd voor… je loopt letterlijk achter de boekenkast het achterhuis in, door haar slaapkamer, hun keuken…

Het was genieten samen met Marie-Lou! Van de rust (met twee..), van elkaar en van Amsterdam. Een nieuwe traditie is geboren, and I LOVE IT!

En Amsterdam is ook gewoon een SUPER stad, en net als Parijs: leuk in elk seizoen!

Fijn weekend allemaal X

Een capsule wardrobe voor de kinderen: zo begin je eraan

Die capsule kleerkast… toegegeven, er zijn de laatste tijd best al wat woorden aan vuil gemaakt. Als ik iets in menne kop heb, heb ik het ni in mijn gat ziede. En omdat het bij velen onder jullie het één en ander losmaakt, hier wat meer toelichting. Het is thans absoluut niet nieuw het concept, en menig volwassene (vrouw vooral) is ook al overgeschakeld naar het capsule concept (misschien zelfs zonder het te weten ;-)).  In een notendop is een capsule kleerkast een minimalistisch gevulde kleerkast met een dertigtal (essentiële) kledingstukken die je makkelijk met elkaar kan combineren. Als je goed kiest kan je met dit aantal stuks zo’n 80 outfits samenstellen. Er zit ergens een hogere wiskundige formule achter, maar ik geloof het ook wel zonder het na te rekenen. En inderdaad: amai.

Hier begon het allemaal met een opruim manoeuvre genaamd “Marie Kondo”, ergens vorige zomer. Google deze mevrouw maar ns, moest je ze nog niet kennen. Ik nam alle kleerkasten onder handen (overige kasten ook btw) en besefte toen dat er in dit huis niet teveel kleren zijn, er waren er VEEL TE VEEL. Het grote drama echter was het besef dat 30-40% quasi ongedragen in de kast hing/lag te schimmelen. Ok, dat laatste is overdreven, maar feit is: heel wat stuks waren weinig of niet gedragen. En dan heb ik het voornamelijk over de kinderen hun kleding (ik probeer voor mezelf al wat langer bewust te kopen – en Fre tja, die gaat 3x per jaar winkelen; die verzamelt dus niet zo snel grote hoeveelheden). Anyways, de verwoede pogingen om die “nieuwe” stuks toch door hen te laten dragen mondde keer op keer uit in “garderobediscussies”. Want ze droegen toch liever de broek die ze de afgelopen 20 dagen ook al droegen, ziet u? Gaandeweg kwam het besef dat -alles in beschouwing genomen- ze gewoon maar de helft ofzo écht nodig hadden.. en vooral: dat de stuks die ze zelf kozen (en dat doen ze toch al sinds ze 4 jaar zijn ofzo) vooral keer op keer gedragen werden, en de zaken die ik (impulsief of niet) bijkocht (‘zonder overleg”) bleven liggen….

Ik zei al, een capsule kleerkast is absoluut niet nieuw, het begon eigenlijk al in de jaren ’70. Het concept werd bedacht in het kleine boetiekje ‘Wardrobe’ van Susie Faux in London. Volgens haar bestond een capsule uit ongeveer 30 kledingstukken die essentieel zijn. Om het in Marie Kondo taal te zeggen “they spark joy”, je wordt er blij van!

Maar de term werd pas écht bekend door Courtney Carver, de bedenker van “Project 333”. Een vrouw met stress en schulden (slechte combi), die allesbehalve gelukkig was en als gevolg daarvan startte met opruimen om haar leven weer op de rails te krijgen. Want rust in je huis (incl kleerkast), is rust in je hoofd? Ze merkte tijdens de ‘razzia’ dat ze het grootste deel van haar kleding niet eens droeg en besloot daarom maar 33 stuks over te houden. Deze droeg ze 3 maanden lang en verder kocht ze niets nieuws.

Mooi concept toch? Ik vind het op die manier ook makkelijker om duurdere merken te kopen (ook voor mezelf … voor de kinderen heb ik daar verdacht minder problemen mee). Maar dat maakt ook wel dat ik telkens ik de wat grotere ketens kom, ik mezelf moet inhouden om niet weer een heleboel extra shirtjes of pullovers mee te brengen… want uiteindelijk draag je toch (thuis bijv) vooral een handvol favo shirts en die ene supercomfy broek.

Nu, er zijn geen harde regels. Word jij vrolijk van 35 stuks ipv 30 of vind je 25 al genoeg, prima. Het gaat erom dat je ergens rond die 30 blijft om weer niet in “ik neem het mee want het kost maar 2eur”-modus te schieten en dus uiteindelijk de helft van de kast aan de motten over laat.

Om het even wat te concretiseren – een herfst/winter capsule voor een lagere school kind kan je als volgt vormgeven:

  • 6 longsleeves
  • 4 t-shirts korte mouw
  • Jongen: 6-7 broeken (incl jeans)
  • Meisje: 4 broeken (incl jeans) + 3 jurkjes/rokjes (jeansrokjes zijn winter en zomer passe partoutjes!)
  • 4 sweaters
  • 2 cardigans
  • 2 hemdjes lange mouw
  • 1 winterjas
  • 1 paar hoge schoenen/botjes
  • 2 paar lage/sneakers

Kom je toe met 5 broeken en heb je graag 2 extra pullovers? Perfect mogelijk. Sokken en ondergoed hoef je in principe niet te tellen – maar met 30 onderbroeken en 20 paar sokken ben je ook niks (tenzij tijdens potjestraining maar ik ga er vanuit dat die box geticked is eens lagere school). Ik “investeer” sinds kort in duurzaam ondergoed (bobo choses) en sokken (bobo choses, filou, mini rodini, tiny cottons) en ervaring leert ons dat die gewoon altijd ui de kast komen. Om de 2 dagen ongeveer draait hier een wasje dus ze kunnen snel weer opnieuw gedragen worden. En nee, ik sorteer geen was: alles bij elkaar, wasmiddel voor kleurenmix en bidden maar! De nieuwe stuks was ik wel per kleur (even wachten tot je wat bij elkaar verzameld hebt ), en ipv wasverzachter gaat er dan azijn in het bakje… fixeert de kleur en zo blijven ze langer mooi.

Zo zien de capsules van de 2 oudsten er op dit moment uit:

Voor Lou kwamen er sinds het nemen van de foto nog enkele basics bij (jeanssalopet en enkele pullovers), voor Mau nog wat tweedehandsjes, 2 jeansbroeken, een pull en een winterjas. We komen dus per kind uit op ongeveer 30 stuks incl schoenen.

Nog enkele tips:

  • Maak voor je aan een seizoen begint eerst de kasten leeg: check wat nog past + nog leuk is, en leg dat al apart. Hier start je mee .. de andere zaken kan je verkopen of weggeven
  • Maak een lijstje van welke stuks uit welke collecties je leuk vindt (samen met de kinderen als ze oud genoeg zijn (4+?)) – pinterest is hierbij een dankbaar gegeven
  • Maak eventueel ook een budget op (wat wil ik in totaal uitgeven?). Als je te kleine kleertjes verkoopt is de bonus dat er meer budget is ;-))
  • Probeer echt goed na te denken bij elk kledingstuk ‘Gaan ze dit echt dragen of vind IK dit leuk?’ (deed ik jaren over om die laatste strijd op te geven)
  • Koop ook wat leuke tweedehands stuks – op instagram zijn er heel veel verkoopsgroepjes (oa. het onze; check maar eens hier). En een leuk tweedehands koopje levert extra budget op voor een duurder stuk uit de nieuwe collectie + is lekker eco. Allemaal over nagedacht mannekes.
  • Hou (online) de koopjes een gans jaar in de gaten: in de zomer is er outlet winter, en omgekeerd; zo scoor ik telkens in het “verkeerde” seizoen keileuke merkjes voor het seizoen erop, en die combineren we dan leuk met nieuwe collectie. Is er iets leuker dan hiermee bezig zijn?
  • Probeer zo duurzaam mogelijk te kopen – hier worden de duurdere stuks ook echt het meest gedragen (en ze verkopen daarna ook nog goed door) ; ga dus voor kwaliteit eerder dan kwantiteit (ik kocht vroeger de ZARA jeansbroeken voor Mau in alle kleuren; ahja, want ze kosten ‘maar’ 12,95eur weetwel… maar uiteindelijk droeg hij toch vooral de blauwe en de groene, om maar iets te zeggen).

Omdat ik de vraag zo vaak krijg: nog enkele van onze favoriete merkjes op een rij:

En die vinden en kopen we voornamelijk hier:

Veel succes ermee!

Over brooddozen en yoga

Het nieuwe schooljaar en alle daaruit voortvloeiende bijwerkingen staan weer bijna voor de deur. Los van de hobby’s die dan als een bezetene door onze werkagenda’s razen, het huiswerk waarbij je je dagelijks afvraagt (ik toch) hoelang je nog inhoudelijk gaat kunnen volgen en de noten die weer letterlijk rond onze oren fluiten.. is er ook die brooddoos die dagelijks gevuld moet worden.

Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik vind dat geen pretje. Fre heeft gelukkig de routine ontwikkeld om dat stuk op zich te nemen, terwijl ik hen help met het ontbijt en de rest van de moetjes. Nu, een heel groot vraagstuk is het niet – want zoals jullie weten zijn onze 2 oudsten geen fijnproevers. Als we hen laten kiezen nemen ze elke dag choco mee tussen de boterham, of een verdwaalde boterham-met-confituur-van-omie, die appreciëren ze ook wel. De realiteit is dat (strenge ouders die we zijn ;-)) we liefst hebben dat ze minimaal de helft met “gezond” beleg en de andere helft met iets zoet meenemen.

Laten we het voedzaam vs. droom broodbeleg noemen.

Hun top vijf (van de voedzame soort): smeerkaas, babybel, smeerpaté, cocktailworstjes, en een gebakken eitje.

Die andere top vijf (van in hun dromen): hagelslag (je krijgt dan die brooddoos terug met overal spikkels gesmolten chocola tegen de kant = beste stuk van de avond), choco, speculaaspasta, oreo pasta (proef hem best zelf niet) en dan de horror: ‘vleesjes’ (help, echt. Valt ook niet te negeren in de winkel wegens manifest op ooghoogte van 2-10-jarigen: plop, maya, k3 alles een meter hoog onder elkaar gestapeld met nog een extra spot erop gericht). “Oh mama, vleesje”. Zelfs Jacques zegt al “Dié!” Every.single.time.

Onze deelname aan de Babybel slow school – waar de mini’s alles leerden over het alom bekende kaasje – deed me besluiten nog eens wat meer variatie in die brooddozen te willen brengen. Trouwens, nog even over diezelfde slow school – ze leerden er oa. dat het rode omhulseltje van de Babybel (je weet wel, dat waar je in 1-2-3 zo’n leuke clownsneus van kan maken) ervoor zorgt dat het kaasje 8u lang goed blijft buiten de koelkast. Ideaal brooddoos materiaal dus! Babybel is trouwens ook geschikt voor kindjes die lactose-intolerant zijn (wist ik niet!) aangezien tijdens het rijpingsproces lactose (=melksuiker) omgezet wordt in melkzuur. Daarnaast gebruikt Babybel geen dierlijk stremsel maar wordt het stremsel uit paddenstoelen gehaald.

Wij mama’s (en één papa) kregen tijdens deze “Babybel slow school” een zen moment aangeboden, een heerlijke sessie yoga midden in de natuur. Mijn eerste ervaring met yoga.. het duurde denk ik een klein uurtje en hoewel ik meestal niet “geloof” in zo’n Zen “toestanden” (als permanent duracell konijn), ik voelde mij na dat uur écht alsof ik een dutje gedaan had. Helemaal vol nieuwe energie. Nu die midlife crisis stilaan zijn intrede doet (merk ik aan nog andere nieuwe ideeën die ineens uit het niets in mijn gedachten komen), past yoga misschien ook wel in dat plaatje? To be seen, mijn interesse is alvast gewekt. Kandidaten regio Diest mogen zich altijd aanmelden 😉

DSC_9707

Even terug naar de orde van de eerste schooldag: wat verdwijnt er wel of niet in die brooddoos? Ik deed recent een kleine rondvraag op social media en deel hier graag met jullie de tips van andere mama’s.

Tussen de bokes/wraps/sandwiches:

  • kippenvleesje/kippenwit/hespeworst/salami
  • smeerpaté
  • kruidenkaas/smeerkaas/jonge kaas
  • choco/hagelslag/speculaaspasta
  • confituur

On the side, als tussendoortje of bij de bokes:

  • Babybel/smeerkaasje/kaasblokjes
  • Mickey worstje/salamiworstjes (oh my, NOSTALGIE!)
  • Dipstokjes met hummus/smeerkaas
  • Blauwe besjes/druifjes
  • Koude pasta met erwtjes/hesp/kaasblokjes
  • Nic nac koekjes of letterkoekjes
  • Mini komkommertjes/kerstomaatjes/worteltjes/broccoli
  • Yoghurttubes/drinkyoghurt/yoghurtje
  • Stukje (zwarte) chocolade
  • Rijstkoek
  • Rozijntjes/nootjes/olijfjes

Wel fijn ook om te lezen dat er zoveel kindjes zijn die op school ’s middags al warm kunnen eten. Dat zou onze avondshift echt zó hard verlichten.. maar hier in het dorpsschooltje is dat nog niet aan de orde (in het middelbaar trouwens ook niet). Laat ons hopen dat dat ooit nog verandert, soep bijvoorbeeld zou al heel leuk zijn!

Los van de verschillende ideetjes hierboven ben ik ook jaloers op die mama’s die er in slagen om van die brooddoosjes echt kunstwerken te maken – zou je dat automatisch meer doen als je kinderen graag en gevarieerd eten vraag ik me dan af..? Maar dat is meteen ook een slap ‘excuus’, al zeg ik het zelf.. want wat is eerst? De kip of het ei…

Veronique Celis is zo een mama. De brooddozen (en ook wel after-school treats) van haar kinderen zijn echt om in te bijten, letterlijk en figuurlijk. Hieronder enkele van haar kunstwerken, ter inspiratie! De brooddozen zijn trouwens bento boxen, makkelijk online te vinden.

Wij wensen jullie allen alvast een fijne heropstart toe!!

DSC_9979

 

 

 

Zuidwest USA: onze route en must-sees

Twee weken na thuiskomst is het me eindelijk gelukt deze blogpost af te ronden. Voor zij die er naar vroegen en er geduldig hebben op zitten wachten – bij deze!

In deel 1 konden jullie eerder al lezen hoe je aan een dergelijk avontuur kan beginnen en wat het kostenplaatje ongeveer is – deze post zoomt dieper in op de route en bezienswaardigheden.

route

Dag 1 Amsterdam – Las Vegas
Onze vlucht begon fantastisch – Jacques viel in slaap tijdens het opstijgen en sliep vervolgens bijna 2u in de Stokke bedbox (foto 1). Fantastisch ding, hij sliep echt heel diep – wellicht omdat hij zo helemaal languit kon liggen. Ook ML en Mau zijn fan, die konden met de beentjes omhoog rusten/lezen/tv kijken. Iets na onze warme maaltijd werd hij wakker, net op tijd om mijn lemon cake nog af te snoepen. Opnieuw liet de bedbox toe dat hij zelf flink op de stoel kon blijven zitten en spelen omdat hij er niet uit kan vallen zo (alles is opgevuld). Maurice was zo lief om zijn stoel tijdens een groot deel van de vlucht af te staan en ging bij Fre op schoot (of bij meme/opa) (Jacques vliegt nog zonder stoel wegens <2jr). De cornetto waarmee ze als vieruurtje rondkwamen liet hij niet passeren en de pizza net voor we de landing inzetten ook niet. Hij had 2 zeer moeilijke uurtjes – ergens tussen de cornetto en de pizza. Hij wóu wel slapen maar het lukte niet; er was best veel kabaal, de suiker kickte in en ook algeheel excitement denk ik (there’s something in the air). Eens aangekomen in Vegas had hij uiteraard ook geen tijd meer om te slapen.. hij valt hier van de ene verbazing in de andere – maar wie niet in feite. Je denkt dat je alles al gezien hebt, en dan kom je in Las Vegas terecht. Voor ons een prima vertrekpunt voor de roadtrip, en voor Fre’s familie een must-see (wegens never seen before) maar meer is het ook niet.

66144880_2289473381314983_725736511089147904_o

IMG_8774


Verblijf Las Vegas: Treasure Island (2 nachten)

Dag 2 Las Vegas
Onderstaande foto van Jacques in de minimeis draagzak vat 24u in Las Vegas eigenlijk perfect samen. Vegas is vegas, en staat voor ons mijlenver ver weg van het echte leven. We zouden ons de ganse dag kunnen omdraaien van verbazing. Verbazing over mensen die dag&nacht hun hebben en houden letterlijk verspelen aan één van de 10.000’en automaten die deze stad ‘rijk’ is, het plastic fantastic sfeertje (één grote kermis – ons nichtje van twee vroeg letterlijk of we in ‘plopland’ waren 😂) en o-ve-ral roept verleiding: drank, drugs, geld, vrouwen die binnen die 10’ op je hotelkamer staan… kan allemaal hier 🥴 Moet je het eens gezien hebben? Absoluut. Maar dagenlang houden wij het daar niet uit. We waren blij dat we na bekomen te zijn van onze jetlag (toch grotendeels) aan onze roadtrip konden beginnen.

IMG_8990

IMG_8960Marie-Lou probeert in Vegas het hoofd koel te houden.
Papa helpt daar graag bij en broer en meme kijken bedeesd toe 😉

Dag 3 Las Vegas – St George
Na het uitchecken namen we een taxi naar de luchthaven – waar onze huurauto op ons wachtte. Ik zei het eerder al, we huurden onze auto bij alamo – oa. wegens goede ervaring de vorige keer, en ook deze keer bleek het personeel erg behulpzaam. We kregen een auto toegewezen maar bij het uitchecken bleek dat hij te weinig kilometers op de teller had om helemaal naar Californië te mogen rijden (hij had er 7 en het moesten er minimaal 5000 zijn ;-)). Eén uur en veel vijven en zessen later kregen we een gelijkaardige auto, en een mooie tegemoetkoming voor het lange wachten. Het avontuur kon beginnen!

auto

Onze eerste tussenstop bevond zich op 60 mile (zo’n kleine 100km) van Vegas: Valley of Fire. Wat kleiner en vrij onbekend bij het grote publiek, maar qua schoonheid doet dit zeker niet onder voor de grotere drukbezochte nationale parken. We waren er -door de issues met onze huurauto- pas in de late voormiddag en zijn dus wegens smoorheet (45°C) niet te lang gebleven met de kleintjes. Maar hoe adembenemend mooi was het daar! En die wegen er naartoe …

IMG_9254(1)

We reden vervolgens door een stukje Arizona naar Utah, met een erg mooi en zeer wisselend landschap – van rode rotsen over cactussen naar steppe. Elke kilometer is genieten.

Daar aangekomen reden we naar ons appartement voor 2 nachten – een ruim en mooi appartement met alles erop en eraan – gevonden via booking. Een ideale uitvalsbasis om Bryce Canyon en (vooral) Zion National Park te bezoeken.

Verblijf St George: Castaway Cove Estancia (2 nachten)

Nog een aanrader in deze regio is Majestic view lodge. Hier verbleven wij met ons drietjes in 2012 maar die was helaas voor nu al helemaal volzet. Eén jaar op voorhand blijkt hier niet genoeg, het feit dat je midden in Zion logeert zit daar wss voor iets tussen 😉

Dag 4 Zion National Park
Zion was prachtig in 2012 en uiteraard was dat nu niet anders. We kozen voor de Pa’rus trial oa. voor de goede toegankelijkheid met buggy.  Een prachtige trail, met veel mogelijkheden tot pootje baden in de rivier  + als bonus: één waterval. Jacques werd ziek na de lunch waardoor we vervroegd terugkeerden naar ons appartement.

 

Dag 5 Bryce Canyon – Page/Lake Powell
Normaal stond Bryce Canyon op de planning voor vandaag (als één van de hoogtepunten van de reis) maar omwille van het ziek zijn van Jacques hebben wij dat laten varen. Het was immers een flinke detour op weg naar Page (reken 2u omrijden) en hoewel het dat méér dan waard is wil je een ziek kind zo ver niet drijven. Gelukkig zagen wij het in 2012 al – en krijgen we zeker nog eens die kans. De rest van ons reisgezelschap was laaiend enthousiast. Je zou voor minder. Neem zeker “the theatre” mee (via bijv. Queen’s Garden Trail en/of Sunset point).

Als troostprijs (vooral voor de oudste kindjes) stopten wij alvorens naar Page af te zakken nog bij de Johnson dino farm (in St George). In 2000 vond men daar bij toeval dinosporen die bijna 200 miljoen jaar oud zijn. De natte droom van menig archeoloog 🤠

En eerlijk, wij vonden dat zelf ook super – en de kinderen uiteraard helemaal. Marie-Lou en Maurice moesten een 10tal vraagjes beantwoorden en als alle antwoorden juist waren mochten ze een kadootje kiezen. Super leerrijk ingestoken daar!

De rit naar Page ging door Zion national park – nadeel is dat het daardoor wat langer duurde (gekronkel door de bergen), maar wat een machtige views krijg je onderweg voorgeschoteld. Je komt door Kanab, wat ook een mooie stad lijkt en rijdt zo door naar Page (in de staat Arizona).

We namen nog een frisse duik in het zwembad van ons hotel en gingen heerlijk dineren bij ‘Bonkers’ – door tripadvisor als 1 vd beste restaurants in Page bestempeld. Jacques vloog aan de kipnuggets, dus die maag leek weer helemaal bekomen 😉

Verblijf: Best Western Plus at Lake Powell (3 nachten) – het enige hotel dat we niet opnieuw zouden nemen. De kamers waren erg verouderd, het rook er niet fris en ik vond de service ook te wensen over laten. Verder wel een leuk zwembad, en een ideale uitvalsbasis om Page te bezoeken.

Dag 6 – Page/Lake Powell: Horseshoe bend/glen canyon dam
Onze eerste dag in Page kozen we voor een bezoek aan horseshoe bend en op enkele kilometer daarvan, de Glen Canyon dam. Eén tip: vertrek op tijd ’s ochtends – niet enkel owv de drukte maar vooral owv de temperatuur daar en de toch wel flink wandeling er naartoe (zandweg, stevig omhoog). Wat je dan te zien krijgt is met geen woorden te beschrijven: een hoefijzervormige meander van de Colorado rivier. Prachtig!

Beide zijn te vinden op ongeveer 6km ten Zuiden van Page – dus wel vlakbij, dat scheelt om er vroeg te geraken.

Dag 7 – Page/Lake Powell: Antelope canyon (higher)
Enkele maanden voor onze trip reserveerden we onze guided tour in (upper) Antelope canyon. We hoorden links en rechts dat je dit beter op voorhand kon doen, ook omdat we natuurlijk in totaal met zen 10’en waren. Achteraf bekeken good call, het was er megadruk! We kozen voor het tijdslot om 12.30u – omdat de lichtinval in de canyon dan het schoonst is. Bekijk de foto’s en oordeel zelf – dit was werkelijk één van de hoogtepunten van onze reis. Machtig gewoon, ook wetende dat ook hier enkel de natuur dit verwezenlijkt heeft zorgt sowieso voor kippenvel ter plaatse! De rit er naartoe duurde zo’n 10 minuutjes met Jeeps – was verder allemaal heel goed (té goed = Amerikaans?) georganiseerd. Reken een tweetal uren voor de uitstap zelf.

Dag 8 – Page/Lake Powell: Adventure cruise boottocht
Onze laatste dag in Page wilden we doorbrengen op Lake Powell. We boekten ter plekke (online) een boottocht via Lake Powell boattours. Allemaal prima geregeld. Je betaalt wel wat (zeker met zn vijven) maar het is absoluut de moeite! Lake Powell is een gigantisch stuwmeer dat is ontstaan door de aanleg van de Glen Canyon Dam. De dam en het groenblauwe meer liggen in het noordwesten van het Navajo-reservaat (Indianen). De kustlijn van Lake Powell is meer dan 3000 kilometer = langer dan de hele Amerikaanse westkust! Het meer wordt omsloten door zandstranden en rode rotsen. Het uitzicht vanop het water was adembenemend. Op de boot is alles voorzien: gratis koffie, lemonade, water.. en je kan er snacks kopen. Verder is het heerlijk genieten van de zalige tocht en het zalige weer. Ondanks het feit dat twee van de 10 vaak zeeziek worden, bleef het hier heel beperkt – je kan kiezen boven op het dek (in de volle zon) of binnen in de airco.. de combinatie van beide bleek perfect.

Na onze boottocht reden we vanuit Page door naar Kayenta waar we daags nadien Monument Valley zouden bezoeken.

Verblijf Kayenta: Monument Valley Inn (1 nacht)

Dag 8 – Kayenta: Monument valley
We reden ’s ochtends van ons hotel naar Monument valley. Je moet toch 1-1.5u rekenen. Je kan ook dichterbij logeren, maar veel opties waren er niet meer toen wij een half jaar op voorhand wilden boeken. Op voorhand lazen we wat de opties waren om monument valley ten volle te ontdekken. Velen waagden zich eraan met de huurwagen, andere namen een gids. Toen we de wegen en vooral de toestand ervan te zien kregen ter plaatse was het een no-brainer: dit zouden we met één van de locals doen. Alamo zou namelijk niet lachen als we daar schade zouden oplopen. Dan konden we fluiten naar onze full coverage, sowieso. Ik kan hier kort zijn: het was één van mooiste uitstappen ooit. Het ganse pakket: de rit, de indiaan die ons vertelde over het hoe/waarom van MV… de natuur, de geluiden, de geuren. In het kort: desolate woestijnlandschappen en waanzinnig mooie rotspartijen – dat is wat er achterblijft van de eindeloze erosie door water, wind en ijs zo’n 65 miljoen jaren geleden. Ik werd en word daar heel erg nederig van. De natuur zal altijd baas blijven, zoveel is duidelijk. Onze gids was een rasechte navajo indiaan – hij vertelde ons hoe men moest vechten ‘tegen het systeem’ om de authenticiteit van dit stuk natuur te mogen behouden. Hij vertelde ons ook hoe men in de 19e eeuw vrouwen en kinderen achterliet om te vluchten – te voet naar Mexico. Hij werd er zelfs emotioneel van, zo sterk raakte het hem nog. Marie-Lou kreeg er stukken van mee en zei eens we terug in de jeep zaten ‘amai mama, das wel heel erg allemaal.. en dan zeuren wij over zo’n onnozele dingen zoals slechte wifi’ (in de Best Western in Page ahum). We reizen ook om over onszelf wat te leren, nietwaar?

In de namiddag reden we door naar Sedona. Een fantastisch mooie rit door oak creek. Wij beleefden het voornamelijk vanuit de auto maar het is de natuur zoals je hem wilt..een combinatie van rotsen, bergen, stromende watervalletjes en (van horen zeggen) wandelroutes die goed te doen zijn. Sedona is een supercharmant stadje met een prachtig zicht over de red rock mountains. Het zicht vanuit ons hotel/het zwembad was adembenemend mooi. Nette kamers en een prima service. Qua uitzicht de absolute topper van de vakantie!

IMG_0985

Verblijf Sedona: Cedars Resort (1 nacht)

Wat ook geweldig is hier (van horen zeggen, en te zien in het voorbij rijden) is Slide rock state park – een uit de natuur geheven glijbaan. Wij hadden dit keer geen tijd, maar volgende keer stoppen we hier zeker!

Dag 9 – Sedona – Palm Springs
Normaal zouden we dus slide rock state park vanochtend bezoeken maar omdat er nog een stevige tocht richting Palm Springs op de planning stond (het langste stuk rijden van onze reis) besloten we toch na het ontbijt al door te rijden. 550km oftewel 6u rijden vanuit Arizona naar California.

Nog even ivm tussenstops vanuit Page/MV naar pakweg LA: er zijn verschillende opties maar weinig ‘hoogvliegers’ qua must see’s. Bedrock en Prescott zijn bijvoorbeeld leuke stadjes maar er is heel weinig te zien. We kozen voor Sedona door een tip die we kregen en god damn ik had daar gerust nog wat langer kunnen blijven – echt een superleuke vibe, magnifieke uitzichten, leuke winkeltjes en lekkere resto’s.

Verblijf Palm Springs: Huis op de Avenue Herrera in La Quinta nabij Palm Springs (3 nachten via Airbnb)

Dag 10 – 11- 12: Palm Springs
Ondertussen aangekomen op ongeveer het midden van onze reis besloten we om enkele rustdagen in te lassen. Lees: boekjes lezen, zwemmen, dutjes doen, ons echte Amerikanen wanen in onze casa temidden Palm Springs, en lekker koken (gezond eten blijft een dingetje in de States).

Missie geslaagd! We slaagden erin te bekomen van alle indrukken en maakten plaats voor al het moois wat nog zou komen tijdens deel 2 van de reis.

Van Palm Springs zelf moet je je niet teveel voorstellen – het is ideaal om lekker niks te doen maar écht veel is er (down town tenminste) niet te zien. Tenzij je van de Benidorm vibe houdt.

Dag 13 – Palm springs – Anaheim (nabij LA) via Yoshua tree NP
Na 3 daagjes rusten reden we door richting Anaheim waar we ons de volgende dag in de magische wereld van Disney zouden begeven.

We maakten nog een tussenstop (kleine detour) in Yoshua tree NP en kunnen dat iedereen aanraden. Je weet wel, dat park met die gekken grote planten (Yucca’s en cactus-achtigen), gekend vanuit oa. Breaking bad.  Probeer zeker Skull Rock en Hidden Valley Trail te doen! Na Joshua reden we op aanraden van een aantal mensen nog langs Pioneertown (vlakbij). Dit dorpje werd ooit als filmdecor gebouwd (jaren ’40) en deed dienst als opnamelocatie van diverse westernfilms. Het is een heel verzorgde en mooie locatie waar je wat nationale productjes kan kopen. De toegang is gratis en er is een klein cafétje/saloon/eettent. Niet skippen!

Verblijf Anaheim: Kings Inn Anaheim at The Park (1 nacht) – op wandelafstand van Disney (ongeveer 10 minuten + zo bypass je dus het betalen van parking aangezien je tot de avond van vertrek je auto gratis (!) op de parking van het hotel mag laten staan).

Dag 14 – Anaheim: Disneyland
Een dagje disneyland kon natuurlijk met 4 kindjes niet ontbreken. Let op: Disneyland is hier nog duurder dan bij ons in Europa – ik geloof dat wij voor ons 4 (Jacques is nog gratis) zo’n 800eur neertelden voor één dag toegang tot één park. Of het het écht waard is vind ik objectief gezien moeilijk, het is en blijft een pretpark.. maar: je kinderen doodgelukkig zien is onbetaalbaar, nee?

Aangezien we op maandag het park bezochten viel het qua drukte mee (dixit iemand van het park). Het was wat ons betreft toch stevig druk, maar we konden alles doen wat we op voorhand gepland hadden! Marie-Lou en Maurice gingen zelfs in space mountain! Ze zijn officieel grotere waaghalzen dan hun moeder 😉

’s Avonds reden we moe maar voldaan naar Los Angeles waar we de volgende 2 nachten zouden verblijven.

Verblijf Los Angeles: The Dixie Hollywood (2 nachten)

Dag 15 – Los Angeles
We bezochten de gekende must see’s: hollywood boulevard (met de sterren = Walk of fame), Marie-Lou haar droom werd werkelijkheid (ze kocht een Hard Rock pull in Hollywood), en we deden wat tochtjes in Beverly Hills (lees: we gingen wat sterrenhuizen spotten oa. dat van “ons Astrid” en dat van “Leo Di Caprio”). Heel veel heeft LA niet te bieden vind ik – het is vooral een grote drukke stad met weinig ziel (maar dat is onze mening).

Dag 16 – Los Angeles – Fresno
We reden van Hollywood naar Fresno en besloten om daar de Zoo te gaan bezoeken. Een typische zoo, zoals wij ze thuis kennen, met een mooie varieteit aan dieren en een Dino expositie (tijdelijk). Er was ook een leuk stuk met water waar de kinderen zich effe konden uitleven en verfrissen – en dat was nodig want de temperatuur brak weer alle records. ’s Avonds reden we naar een huis wat we opnieuw vonden via AIRBNB. Heel fijn, schoon en ruim huis met alles erop en eraan. De kinderen zwommen tot in de late uurtjes, en wij genoten van een heerlijke BBQ.

Dag 17 – Fresno – Sequoia NP – Mariposa (nabij Yosemite)
’s Ochtends vertrokken we naar onze volgende bestemming: Mariposa. Van hieruit zouden we Yosemite national park gaan verkennen. Vooraleer we die richting uitreden gingen we naar Sequioa national park, je weet wel, dat park met die eeuwenoude gigantische bomen (“sequoias” dus he) waaronder de “General Sherman”. Naast de gids in monument valley, de beste zet van onze reis. Wat een fantastisch park is het! Een flinke rit er naartoe (met echt te veel haarspeldbochten dan velen van onze maag lief was), maar het uitzicht onderweg en vooral bij aankomst maakte alles weer goed. De lucht die je daar inademt is echt van de beste kwaliteit, er heerst een aangename temperatuur en met een beetje geluk kan je een beer (of 2) spotten. Geen beren voor ons, toch niet buiten (in ons huis namelijk wel!) – wel dit:

Beloof me, als je daar in de buurt bent, dat je Sequoia niet overslaat!

Verblijf: Huis “Early manor” (2 nachten via Airbnb) – fantastisch huis was het, erg charmant en midden in “the woods”.

Dag 18 – Yosemite
Vanuit Mariposa is het ongeveer een uurtje rijden naar Yosemite NP. Ik val in herhaling maar toch: probeer op tijd in het park te arriveren. Ik las en hoorde horrorverhalen over mensen die uren moesten aanschuiven om het park in te kunnen en die ondanks dat nog steeds geen parking vonden. Dus, wij smeerden al vroeg onze pistoletjes en trokken erop uit. Ik geloof dat we om 8u in Yosemite stonden. En wat we daar te zien kregen was opnieuw wondermooi.

’s Middags deden we een picknick aan El Capitan, je weetwel, de rots die Tom Waes ooit beklom in enkele dagen. Dat was waanzin… wat nog meer waanzin is, is dat één of andere Amerikaan dat ooit deed zonder enige bescherming (geen schrijffout) en met zijn blote handen (als je me niet gelooft, ga hier maar eens lezen, of bekijk de documentaire via National Geographic).

Wij bleven lekker met onze voetjes op de grond, en genoten oa. van: El Capitan, Half Dome, Bridalveil fall en Glacier point. Eén voor één aanraders!

Volgende keer als we gaan blijven we hier langer en proberen we in het park te logeren. Ik zag dat sommige hotels in het park de mogelijkheid bieden om met van die banden de rivier af te glijden, hoe leuk is dat met iets grotere kinderen? Oh ja, en midden in Yosemite is er ook een klein kerkje, waar je dus kan trouwen… geef toe, mooier en origineler dan in pakweg Vegas, nee?

Dag 19 – Mariposa – San Francisco
We vertrokken ’s ochtends vroeg richting San Francisco waar we onze auto zouden afleveren aan de luchthaven. Onderweg was het best druk waardoor Fre er pas rond 14u in slaagde ons aan het hotel af te zetten en vervolgens richting airport reed om de wagen in te leveren. Rijden down town San Francisco is geen kadootje, maar het kan. Misschien hadden we achteraf bekeken beter gekozen voor een drop-off down town, maar zoals eerder vermeld kwam dat een stuk duurder uit.

Verblijf: Hotel Beresford Arms (3 nachten) – hotels in San Francisco is een dingetje, op het vlak van prijs/kwaliteit dan toch. We hebben er lang over gedaan maar zijn uiteindelijk heel blij met onze keuze – op een steenworp van Union Square, en qua prijs/kwaliteit echt bij de betere in de stad + gratis ontbijt! (vrij uniek in de US)

Dag 20 – San Francisco – Alcatraz
We stapten ’s ochtends na het ontbijt richting Fishermans warf, zonder twijfel één van de plaatsen met de leukste vibe in heel San Francisco. Om 13u zouden we de boot nemen (vanuit Pier 33) naar “The Rock”, maar daarover straks meer. We hadden dus nog tijd om gezellig wat te kuieren in de straatjes en stootten op een parel uit de geschiedenis, nl. de SS Jeremiah O Brien. Dit schip is één van de twee overgebleven “Liberty” schepen uit de Tweede Wereldoorlog. En ik ben echt totaal geen geschiedenis-fan, maar dit vond -ook ik- super superleuk om te doen! De Jeremiah O’Brien is nu een museumschip geworden en dus doorlopend open voor bezoek. Het is te vinden bij het San Francisco Maritime Park; op Pier 45. Het schip is supergoed onderhouden, en bijna alle ruimten, waaronder de machinekamer en de brug zijn open voor bezoek. Ohja, in de machinekamer van deze boot werd ook het gelijknamige stuk in de Titanic opgenomen.. Er is een klein winkeltje aan boord (souvenirs en drankjes) en een prachtige maquette van de landing in Normandië. Kippenvel, alweer! Meer info vind je hier.

We gingen lunchen vlakbij het vertrekpunt van onze boot naar Alcatraz op Pier 33. Als je van vis- en schelpdieren houdt, neem dan zeker de lokale specialiteit, nl. de clam chowder. Deze soep wordt opgediend in een grote uitgeholde broodbol van zuurdeeg. Je hebt ook varianten, met tomatensoep – voor de niet-vislovers 😉 Sla zeker “boudin” niet over, deze keten vind je in heel San Francisco, ze hebben de beste tomatensoep/brood!

AC742BE6-ECB0-4B53-A2C0-ED1815596F17

Aan Alcatraz kan ik een volledige blogpost wijden, maar wat ons betreft staat deze uitstap op één van onze ganse roadtrip. Dat zegt genoeg denk ik. Het is heel overweldigend om door de verschillende compartimenten te lopen, en het verhaal te horen door je audio guide (tip: ze bestaan in het NL maar neem toch de ENG versie, dan heb je de stemmen/getuigenissen van ex-gevangenen). De kinderen namen uiteraard wel de NL gids. Marie-Lou was de ganse wandeling super geboeid door alles wat er gezegd werd en de dag dat we terug in België waren bekeken we de film “Escape from Alcatraz” op Netflix. Ook de andere documentaires werden door ons verslonden, dus of het indruk maakte: absoluut. Vergeet niet de tour op voorhand te boeken. Als je het niet doet, grijp je er sowieso naast (been there…)! Ik geloof dat wij 3 maanden op voorhand boekten via hier, maar hou het online wat in het oog zou ik zeggen.

Dag 21 – San Francisco – downtown strollin’ and shoppin’
Om af te sluiten gingen we voor een laatste “allesmagniksmoet-dag”. We sliepen uit, genoten van een heerlijk lange wandeling door San Fran en gaven ons over aan de verschillende shops die ons naar binnen riepen. We kochten nieuwe schoenen voor ML en M, ook nog wat souvenirs en maakten onze koffers om de volgende ochtend richting België te vertrekken….

Dag 22: Vertrek om 14u lokale tijd (23u in België) en aankomst daags nadien om 9u15 in Schiphol. Moe maar enorm gelukkig dat we zo’n mooie tijd samen hadden!

IMG_4431

 

Ik mocht van velen onder jullie al horen dat:
– er ook een rekening werd geopend om te sparen voor zo’n US reis
– jullie er door ons eindelijk in geslaagd zijn manlief te overtuigen om met de kinderen dergelijke trip te ondernemen
– het lukte om jezelf te overtuigen om -ondanks het feit dat US niet altijd even aanlokkelijk lijkt- toch de Zuidwest kust op de bucketlist te zetten
– jullie concreet volgend jaar gaan! Top is dat!
– …

Ik kan alleen maar blij en dankbaar zijn voor dergelijke echo’s. Voor de instagram- en facebook volgers onder jullie: dank voor alle talrijke lieve woorden, oprechte vragen en privé berichtjes – het was een genoegen om jullie een beetje met ons te laten meereizen!

Als jullie nog meer concrete vragen hebben rond uitstappen, hotels, … aarzel niet om ze te stellen. Wij helpen graag!

 

Roadtrippen door Zuidwest USA met kinderen: hoe begin je daaraan en wakostda?

Het bijvoeglijk naamwoord wat het vaakst volgde als reactie op het nieuws dat wij met onze 3 kinderen naar Amerika trokken deze zomer was zonder enige twijfel “moedig”. Moedig werd gevolgd door “wow” en “zijde zot?” (of de vriendelijkere variant “amai, jullie zien het zitten?”). Ik moet eerlijk toegeven dat wij onszelf op bepaalde momenten tijdens de reis ook oprecht heel moedig vonden, en regelmatig ook best gek, ja. Maar, het overgrote deel van de tijd was het de max. Ver reizen met kinderen is superleuk, en als ze wat ouder zijn (zoals Marie-Lou bijvoorbeeld) dan wordt zo’n reis plannen en uitvoeren ook echt een familie aangelegenheid – want dan kiezen en denken ze zelf mee! En geef toe, die voorbereidingen an sich zijn ook kweetnie hoe plezant.

Ik kreeg van velen onder jullie de vraag 1) hoe ik daar in godsnaam aan begonnen ben, 2) hoe we onze reisroute concreet vorm hebben gegeven, en 3) wat het kostenplaatje van dergelijke reis ongeveer is. Ivm dat laatste: tuurlijk mag je dat vragen – online is dat ook te vinden uiteindelijk (van georganiseerde reizen dan toch; ga er maar vanuit dat zelf samengesteld iets goedkoper is). Graag geef ik jullie bij deze een antwoord op die 3 vragen. In een volgende blogpost ga ik verder in op de details van onze roadtrip, d.i. de plaatsen waar we verbleven en de uitstapjes die we daar deden.

VLUCHT
Liefst haalden we het maximale uit onze trip en zouden we dus niet helemaal terug rijden naar daar waar ons avontuur startte. Maw, de luchthaven van aankomst zou niet dezelfde zijn als die van vertrek. Verder waren we flexibel qua start en eindpunt van onze roadtrip (San Fran of Las Vegas of …), en qua Europese luchthaven van vertrek- en aankomst (Brussel, Amsterdam, Eindhoven, ..all good) . Ik stuurde deze vraag naar één van de medewerkers van Connections (ook omdat we met zen tienen waren – schoonfamilie incluus), en ik kreeg binnen de 24u een aantal offertes via mail terug. Wel gaf ik nog mee dat wij het belangrijk vonden om -indien mogelijk- rechtstreeks te vliegen, zeker gezien de (kleine) kindjes is dat wel een luxe waarvoor we desnoods wat meer wilden betalen. Uiteindelijk strandden we op een 700eur per persoon voor een rechtstreekse vlucht met KLM van Amsterdam naar Las Vegas, en 22 dagen later vanuit San Francisco weer naar Amsterdam. Believe me, in deze periode van het jaar, met deze maatschappij, en met inbegrip van het feit dat heen- en terugvlucht niet vanuit dezelfde luchthaven waren is dat een mooie prijs. Net door het feit dat we met een gezelschap > 8 personen zaten riep ik een hulplijn in. Een organisatie zoals Connections is dan een welkom iets – maar in principe kan je het ook zelf regelen (via hun website kiezen voor “multiple city” ipv “heen/terug”).

Websites waar wij regelmatig vluchten mee boeken:
Connections
Skyscanner
Brussels airlines

AUTO
Onze auto’s huurden we via Alamo. We deden dat in 2012 ook en waren toen enorm tevreden van zowel de wagen als hun service. Tweede keer op rij werd ons een bijna-nieuwe-auto voorgeschoteld om Amerika te doorkruisen. Belangrijk om mee te geven bij de offerteaanvraag dat pickup en dropoff locatie verschillen – als je beslist om niet opnieuw naar het vertrekpunt te rijden tenminste (en dat raad ik je wel aan, zo kan je meer zien op korte tijd). Hier was het dus ophalen op dag 3 in Vegas en terug inleveren op de op 2 na laatste dag in San Francisco. 18 volle dagen dus. In ons geval was ophalen en terug inleveren aan de luchthaven goedkoper dan ‘downtown’. Wellicht is dit logisch omdat ze daar alle faciliteiten aan boord hebben en hier vaak hun “main office” is, vooral in de grotere steden. Wij deden de vergelijking en het was goedkoper om het zo te doen en dan ter plaatse een taxi te nemen van en naar luchthaven, dan downtown in te leveren of op te halen. Zorg ook dat je een ongelimiteerd aantal kilometers hebt – sommige verhuurbedrijven zetten hun prijzen heel scherp maar laten je bijvoorbeeld maximum 2000km rijden met de auto en dan komt er x,xx per extra km bij. Zo kan het totaal dus wel oplopen. Wij reden deze keer 4000km, doorheen 4 staten, met een Dodge Grand Caravan. Prima auto, met lekker veel ruimte voor de kinderen die ieder op hun manier wel wat plaats innemen (letterlijk&figuurlijk) + bijhorend gerief.

67781067_2302100173385637_6275781254860242944_o

VERBLIJF
Onze hotels en uitstappen regelden we op eigen houtje. Dit om verschillende redenen:

  1. Flexibiliteit – ik wil graag zelf bepalen wanneer ik naar waar ga en hoelang ik daar blijf.
  2. Voordeliger (geen marges van reisorganisatie) – een snelle search op google leerde me dat dergelijke reis via een organisatie minimaal 500eur duurder is per persoon (in deze periode) en dan heb je nog geen auto en drg. geteld.
  3. Fun – Hoe ongelofelijk leuk zijn die voorbereidingen! Reisschema’s uitwerken, accommodaties zoeken, prijzen vergelijken, wegdromen.. Fre en ik begonnen ongeveer 10 maanden op voorhand (wegens geweldig enthousiast zijn en ook wel omdat we met z’n tienen waren) en zijn er toch wel een 20-tal avonden mee zoet geweest. Je kan goede deals doen als je goed vergelijkt – booking.com heeft vaak een “deal van de dag” en deze kan je vaak tot 24u op voorhand gratis annuleren. Zo kan je de prijzen nog wat monitoren en eventueel last minute nog voor iets anders gaan in die bepaalde stad of regio. Deden wij trouwens enkel voor San Francisco, de rest van de prijzen bleeft echt goed stabiel.

Websites waar wij het vaakst hotels/huisjes/appartementen via boeken:
Booking
Airbnb
Side note: ik werk bij beide meestal via de mobiele app

En voor uitgebreide reviews van hotels (maar ook uitstapjes) kan ik Tripadvisor warm aanbevelen. Hun ratings zijn zeer uitgebreid, gebaseerd op gemiddeldes van verschillende kanalen, en (meestal) objectief.

Zoals eerder vermeld volgen de verblijfplaatsen van deze reis in een volgende blogpost.

BELANGRIJKE FORMALITEITEN

  • Internationaal reispaspoort: via je gemeente – reken 1-2 weken wachttijd, document blijft 7 jaar geldig (prijs: 70eur voor volwassene, 35eur voor kind; er is ook een spoedprocedure waarvoor je 250eur per reispas mag neertellen dus vraag deze goed op tijd aan)
  • Visum (via ESTA): duurt ongeveer een 3tal dagen voor goedkeuring en is meteen 2 jaar geldig (prijs: 30eur pp)
  • Internationaal rijbewijs namen we mee maar was achteraf bekeken geen must, integendeel: men vroeg ons BE rijbewijs – gelukkig had ik die mee (prijs: 20eur pp)
  • Inentingen: geen (check wel even of alle reguliere inentingen voor tetanus en drg nog OK zijn voor iedereen)

KOSTENPLAATJE
En dan nu, datgene wat niet iedereen durft te vragen maar eigenlijk iedereen toch wel wil weten: wat kost zo’n 3 weken rondreizen in de US nu eigenlijk?

Wel, een dergelijke reis voor een 5-koppig gezelschap zoals het onze (2 volwassenen + 3 kinderen van 1-6-8 jaar oud) kwam in ons geval neer op 8500 eur incl vluchten, alle verblijf, autohuur (18 dagen) en één dag toegang tot Disneyland (dat laatste vermeld ik erbij omdat dat bescheiden uitstapje toch een flink stuk van het reisbudget was).

Wat zit in deze berekening niet in: eten, benzine, parkpass (‘America the beautiful’ – 80 dollar per auto, geeft 1 jaar toegang tot alle nationale parken) en uitstappen ter plaatse. Qua betalende uitstappen deden wij: Antelope Canyon, boottocht Lake Powel, guided tour in Monument Valley en bezoek Alcatraz. Reken zo’n 60eur/uitstap per persoon, kinderen onder de 5 (of soms 3) jaar vaak gratis. Sommige uitstappen regel je best op voorhand, meer info in deel 2.

Dergelijke reis zou met ons vieren (excl Jacques) op een paar 100eur na hetzelfde bedrag geweest zijn. Ook door het feit dat de oudsten hier 6 en 8 jaar zijn; die betalen dus eigenlijk al de reguliere prijs voor vlucht en uitstappen. Met 2 volwassenen en 1 kind zou ik rekenen op 6500eur, en met zen tweetjes zonder kinderen een 5500eur.

Kortom, reken erop dat je voor zo’n 2200eur per persoon 3 weken weg bent (vlucht+auto+hotels), zonder uitstapjes en eten. Daarbij logeer je in middenklasse hotels (3 à 4*) en dito vakantiehuizen. Als ik naar de prijzen van Europa kijk, valt dat dus best goed mee.

Picture1

Uitstappen kies je zelf of je ze doet, en hoe duur je ze maakt. Benzine moet je rekenen is een stuk goedkoper dan thuis (je betaalt ongeveer 3 dollar per gallon = 0.72 euro per liter) en eten, tja.. dat moet je thuis ook 😉 Let op, eten in de US is wel best duur (ongeveer zoals hier in BE), alleen je zit daar met de “tip” die daar telkens verwacht wordt, en toch wel je restaurantrekening met 1/5 bedrag verhoogt. Onnozel, I know, maar de mensen in de horeca hebben daar een extreem laag loon, en leven dus grotendeels op die “tips”. Als je het zo bekijkt, voelt het wel al anders. Moeilijk om er echt een richtbedrag op te plakken – we hadden dagen dat we 2 keer uit eten gingen, dan ga je snel meer dan 100eur uitgeven per dag – maar op dagen dat we in een huisje zaten werd er zelf gekookt, en dan is dat een heel stuk minder. Als je 100eur per dag aanhoudt als richtlijn zit je altijd goed als gezin met 2 kinderen.

En, ja, het is en blijft een smak geld – daar zijn we ons absoluut van bewust. Ik hoor sommigen onder jullie al denken: “Lady, uw huis is nog niet gevoegd, en ge hebt nog geen gordijnen en en” helemaal waar natuurlijk maar.. wij hebben tijd mannekes, alle tijd van de wereld. Ieder zijn prioriteiten uiteindelijk, en bij ons gaat een groot stuk van de centjes die binnenkomen naar de wereld zien (in plaats van naar andere zaken) omdat wij dat, als gezin en als koppel, heel belangrijk vinden – voor de heerlijke avonturen nu en voor de warme herinneringen later.

Processed with VSCO with b5 preset

Ps. Even voor de volledigheid nog toevoegen dat geen enkele van bovenstaande links verwijst naar enige samenwerking en onze reis dus volledig zelf betaald werd van eigen (vaak zuur ;-)) verdiende centjes!

Compact reizen: dit zijn onze essentials!

Onze roadtrip naar de wild wild West komt nu wel heel dichtbij: binnen minder dan 4 dagen vertrekken we! Hoog tijd dus om onze koffers van de zolder, en onze internationale rijbewijzen bij het gemeentehuis te halen. Twee kinderen geleden waren we beter georganiseerd, het moet gezegd.

We reisden al eens eerder met ons  -toen driekoppig gezin (en één koppigerd in de buik)- naar de Westkust van Amerika. Dat we ons hart daar verloren hoeft geen betoog. Dat we geen koppel zijn die alles minuscuul voorbereiden en half ons hebben en houden meesleuren ook niet. Nooit geweest, we vergeten eerder zaken dan teveel mee te nemen. Voor ons is de clue een beetje om op reis bereid te zijn een wasje (of twee/drie?) te draaien.. dat laat toe om geen onnodige kilo’s kleren te moeten meenemen. Uiteindelijk heb je toch “een favoriete broek/kleed/…” waar heel vaak naar terug gegrepen wordt. En en: het schept ineens ruimte voor eventuele (lees: obligatoire) shopping 😉 Dat gezegd zijnde: ik denk dat die extra kilo’s elders zullen zitten dan in onze koffers op de terugreis 🙄 #damnyoupeanutbuttercups

Weetje: we logeren in totaal op 11 verschillende plaatsen (hotels maar ook huizen van locals) en een snelle scan van de faciliteiten leerde me dat ik minimaal 5x de kans heb om een wasje te draaien. Gezien de huidige temperaturen is die ook op 1-2-3 droog. Easy!

In principe mogen we 4x 25 kg bagage meenemen. Uiteindelijk zullen we stranden op één middelgrote koffer voor ons 2 en eenzelfde exemplaar voor de 3 mini’s. Kans klein trouwens dat die 25kg per stuk zullen wegen (eerder de helft). Tel daarbij nog de volgende handbagage: 3 x Jetbox van Stokke, onze bugaboo, de minimeis rugdrager (zo compact dat we die onderin de buggy steken) en één (mommy)rugzak. Voor 23 dagen met zen vijven valt dat best goed mee, toch?

Tell me woman, hoor ik jullie denken, wat nemen jullie zoal mee?

1. Multifunctionele handbagage. Wij zullen de komende weken de bedboxen van Stokke uitproberen: hyperfunctioneel, supermooi en strak van design zijn ze. Marie-Lou en Maurice zijn dan ook een gewillig testpubliek.

  • Eerst en vooral zorgen ze voor het opbergen en makkelijk bij de hand hebben van speelgoed, strips, snoepjes, ipad tijdens het vliegen.
  • Ten tweede en niet in het minst kunnen ze de stoel in het vliegtuig omvormen tot een comfortabel bedje om in te rusten (bij voorkeur: te slapen, maar we durven de lat niet te hoog leggen ;-)). Hoe dat precies in z’n werk gaat zien jullie hier. Uitgebreide review van onze eigen driekoppige jury volgt nog.
  • Daarnaast zullen we ze ook dagelijks gebruiken als koffer voor tussen de tripjes door; heel makkelijk voor de stopovers van 1 nacht (zo hebben we er 4 in totaal, oa. in Disneyland). Op die manier hoeft de grote koffer daar niet per se open en kunnen we voor die nacht verder met deze koffers (met verse kleren, handdoek, toiletspullen).

2. Enkel pampers voor de eerste 2 dagen (incl heenreis) – ik neem er een stuk of 20 mee, de rest koop ik daar.

3. Enkel douchegel voor de kinderen – onze fles mustela reist met ons de wereld rond. Ja, die verslaving gaat over landsgrenzen heen. Wij met ons 2 gebruiken met plezier de douchegel die ons aangeboden wordt op de verschillende locaties. We nemen wel een shampoobar mee (ipv een fles). Deze neemt maar een goede 5cm2 in beslag en kan niet uitlopen! Mag trouwens ook gewoon in de handbagage (vooral voor korte tripjes handig).

4. Parfum laten we thuis (wij houden van de permanente zonnecrème geur die als een aura rond ons hangt op vakantie – meer zomer wordt het niet!) en een reisformaat qua deodorant. Ik testte recent de nieuwe van Salt of the earth; supernatuurlijk zonder parabenen en aluminium. Ruiken heerlijk, voelen fris aan (geen poeder maar zo’n spraytje) en komen ook in travel verpakking. Worth a try (voor 4,99eur te verkrijgen bij Kruidvat).

img_7159.jpg

5. Eén zonnecrème voor de kinderen en eentje voor ons (idem wat betreft aftersun). Wij zijn al jaren fan van de zonneproducten van Nivea en Naïf; de kinderen gebruiken factor 50 en wij factor 30.

6. Compacte draagzak. Wij bestelden recent, na een goede recensie van vrienden, de minimeis. Fre kan Jacques zo handenvrij op zijn schouders dragen en hij is zo compact dat hij in een rugzak past – of zelfs in het netje onder de buggy. Ook handig als de buggy toch de band op moet, je die meteen na uitstappen kan aandoen. En Jacques vindt het heerlijk vanop die hoogte alles te bekijken! Niet zo goedkoop maar kan vanaf 6 maanden tot 5 jaar dus je doet er wel een hele tijd mee. Er zijn ook nog riempjes op schouderhoogte maar die gebruikten we tot dusver niet (mogelijks bij langere tochten wel handig). De riempjes voor rond de onderbeentjes zijn hier open, maar normaal zijn die dus ook dicht, als extra bescherming.

7. Deryan Baby Luxe reisbedje voor middagdutjes op locatie (en wie weet ook wel voor ’s nachts). Leek ons ook heel praktisch om Jacques aan het zwembad/op het strand wat rustig te laten spelen, goed afgeschermd van de zon en eventuele beestjes. Het is een compact pop-up model wat in 2 sec opgesteld staat (en in 1 minuut weer opgevouwen). En, het weegt amper 2.4kg. Hij is alvast fan.

8. Een iets minder compacte buggy – nl. onze bijna 9 jaar oude bugaboo – niet de kleinste en meest lichtgewicht buggy op aarde maar het laat Jacques toe om (hopelijk) genoeg powernaps te doen onderweg. Dat lijkt me in de minimeis drager wat moeilijker, maar zegt nooit nooit, we’ll see.

9. Enkele compacte, sneldrogende handdoeken. Een 3tal grote tetradoeken (hydrofiel-luiers) – nemen geen plaats in, zijn ideaal om de zon uit Jacques’ gezichtje te houden (in de buggy), als ‘zonneschermpje’ voor het raam in de auto, en als picknick- of speeldeken onderweg, …

Daarnaast per persoon: 1 groot strandlaken voor ons en 1 XXL badhanddoek voor ML en Mau + een poncho voor Jacques voor aan het zwembad en tss de zwembeurten door. Omdat deze heel intensief en dagelijks gebruikt gaan worden gingen we voor topkwaliteit en dan was de keuze snel gemaakt: het bamboetextiel van Timboo is namelijk niet te evenaren: kleurtjes om bij weg te dromen, een superzachte stof, sterk absorberend en snel drogend. Ohja en made in Belgium én biologisch afbreekbaar, vind ik toch ook wel een dingetje dezer dagen. Alles waar die kleintjes (en dus wij) vrolijk van worden!


Mau koos zijn XXL handdoek in ‘aspen green’ en Marie-Lou in ‘apricot blush’. De poncho op de foto is okerkleur. Hun volledige gamma kan je hier bekijken.

10. Enkel de favo, comfy, necessary kleding en deze oprollen ipv opvouwen. Zo bespaar je plaats en komen er bovendien minder kreuken in. Da’s Marie Kondo tot in de US en terug mannekes. Verder nemen we heel weinig mee, door het feit dat we om de zoveel dagen een wasje draaien. Om je een idee te geven wat we meenemen per persoon:

  • Ondergoed voor een 6tal dagen
  • 2 pyjamas
  • 4 t-shirts
  • 1 lange broek
  • 3 shorten (+3 jumpsuits ML en 3 kleedjes voor mij)
  • 1 pullover (voor op het vliegtuig en voor in de parken waar het kouder is/’s avonds)
  • 1 regenjas (de zeer compacte variant van KWAY)
  • 2x badkledij
  • Petje
  • Zonnebril

11. Enkel elektronica die echt noodzakelijk is. Wat wij meenemen: 2x Stekkerblok US, bluetooth speaker (JBL Go2), de babyfoon, en mijn kolf. Ivm dat laatste: geen idee wat die 9u verschil met mijn productie gaat doen, zeker nu dat hij enkel nog drinkt tss 18u-7u (en de nieuwe tijdzone 9u later is .. als in “een totaal ander dagdeel”), dus voor de zekerheid – moest er links of rechts wat bijgepompt moeten worden 🥴. I’m mad, I know. Ohja en de ipads .. om grote rampen van pre-puberale aard te voorkomen, vooral tijdens de vlucht 😉

12. Een rugzak als handbagage – zo heb je je handen vrij. Ik gaf het eerder al aan, wij zijn superfan van onze Gaston Luga backpack. Stevig, robuust en best fancy, zo hebben we ze graag. Zowel voor dagtripjes/feestjes als voor vliegreizen – er gaat ook een heleboel in zoals je hieronder kan zien. Ik vermoed dat het zoiets zal worden qua inhoud + een aantal boekjes voor op het vliegtuig en voor de avondlijke evangelies.

IMG_9954  IMG_5714

Met de code “Lies” krijg je 15% korting en tijdelijk een gratis paspoorthouder twv 39eur kado. Neem zeker eens een kijkje op hun website. Wij kozen de grijze (classic model), maar de black/black en olijf zijn ook zo zo mooi! Ohja, mannen komen er ook mee weg 😉

13. Huur je autostoelen ter plaatse (scheelt een hoop gesleur) – same goes voor navigatiesysteem. Ok, het kost wat meer, maar minder gedoe op vakantie vinden wij ook belangrijk. Wij huurden onze auto trouwens bij Alamo – die vraag kreeg ik ook al regelmatig (wij namen voor ons vijven een mini van).

14. Niet teveel documenten afdrukken en meesleuren – het meeste kan je digitaal vanuit je mailbox tonen (luchthaven, hotels,..). Hetzelfde voor boeken en tijdschriften: ik neem 1 boek mee voor mezelf (Fre ook) en beide komen waarschijnlijk even ongelezen terug dan nu, en een paar boekjes voor Jacques.

15. Compact babyspeelgoed – wat wij meenemen:

  • Een kleine vrachtwagen met autootjes van bij Rewinddesign
  • Shapemaker puzzel van MillerGoodman – voor Jacques fijn om te stapelen (lees: omgooien) en voor de maxi’s fijn om de patronen na te maken (zie foto)
  • Wat potjes om te stapelen (lees: ook om te gooien) en ijsjesvormpjes voor strand en zwembad
  • En een paar autootjes met deuren die open en dicht gaan, hét leven bij onze 14 maander.

16. Bezigheidstherapie voor Marie-Lou en Maurice, zowel voor de avonden als voor onderweg:

  • Behendigheidsspelletjes (nooit gedacht maar die kunnen daar uren mee spelen)
  • Enkele gezelschapsspelletjes: UNO, zeeslag reiseditie, speelkaarten, en een dambord uit stof (zie foto)
  • Strips (we lieten hen elk 4 strips uitkiezen). Hoeven daarom geen nieuwe te zijn, vaak heeft oma/neefje nog wel wat strips die ze nog niet gelezen hebben, of de 2e handswinkel. Jommeke, Thea Stilton en Dance academy worden hier momenteel verslonden
  • Een speeltouw (de nieuwe, oude mode)
  • Kruiswoordraadsels en puzzelboeken (vonden we bij Standaard boekhandel)
  • Een paar losse pennen en notablokje (ik ga hen vragen elke dag een paar zinnen te schrijven over onze dag – leuk voor later, en een goede oefening)
  • Balletje voor waterspelletjes
  • Duikspeelgoed, wij hebben oa. deze (goed voor uren duikplezier; het enige wat je moet doen is vanop je ligtoel ze int water gooien ;-))
  • Eén knuffel

17. Twee linnen zakjes voor vuile was (ook makkelijk om te gebruiken bij wasbeurten). Wasproduct koop ik daar – en wie weet is het gewoon voorzien ter plaatse (in de airbnb’s bijvoorbeeld). Bij eerdere reizen namen we wel eens ‘pads’ mee of zo een tube van WIPP of HG. Ga ik dit keer niet doen. Ook handig voor strand- en zwembad tripjes.

18. Niet teveel schoenen. Het zwaarste paar schoenen zit meestal het gemakkelijkste (sneeuwlaarzen buiten beschouwing), die doe je aan. Wij vliegen dus allen in onze sportschoenen de oceaan over en nemen buiten onze sandalen voor ’s avonds alleen nog onze moses freedom slippers mee (zie coverfoto). Die passen dan ook nog es in elkaar en zijn vederlicht. Ohja, en onze havaianas wellicht ook. Die zijn platter dan plat maar lopen ook wel heel fijn.

19. Reisapotheek: eerst en vooral – geen doosjes/bijsluiters meesleuren, je kan alles online vinden wanneer extra info nodig is. Ten tweede: niet voor een heel leger of een wereldreis. Wij nemen mee: paracetamol een paar blisters (als ze op zijn (liever niet) dan daar bijkopen), 1 blister anti-braak, 1 anti-diarree, en 1 maagbeschermer, een flesje paracetamol voor de kinderen, koortsthermometer, paar flesjes fysiologisch water, een rolletje pleisters, een klein schaartje (waar ik ook hun nageltjes mee doe), een nagelknipper voor ons, ontsmettingsdoekjes, wat keeltabletjes en een neusspray. Past allemaal perfect in een toilettasje en gaat mee het vliegtuig op. Ik moet sowieso snuiven-voor-boarden of mijn trommelvliezen zijn al aan flarden bij het opstijgen.

20. Als jullie nog meer tips willen lezen rond (compact) reizen met kinderen dan kan ik jullie het boek van Lieselot De Smet warm aanbevelen. Naast praktische informatie over reizen met kinderen en een heleboel tips & tricks verzamelde ze ook persoonlijke en inspirerende verhalen van andere reisgezinnen. Spoiler: wij zijn daar één van! Je leest er een aantal van onze epische reisanekdotes bijv. die waarbij Marie-Lou haar slippers letterlijk smolten op dag 2 in Las Vegas. Daar praat ze nog van 😉 Het boek kunnen jullie hier bestellen.

That’s about it! Geen rocketscience, maar voor ons dé manier om niet meer dan 2 koffers te moeten meesleuren en toch alles bij te hebben wat nodig is.

Voor zij die ons nog niet volgen via social media – onze reis (en andere) avonturen kunnen jullie dagelijks volgen via instagram & facebook.

25 zaken waar ik de kriebels van krijg

Na de 25 x klein geluk (die lees je hier) graag om enig evenwicht te houden ook 25x … vloeken! Het goede nieuws is, ik heb daar veel langer moeten over nadenken. Het gaat hier uiteraard om banale situaties en absoluut geen enge situaties/wereldrampen/erge ziektes… de zaken die we allemaal dag in dag uit ns tegenkomen en waarvan we denken – why o why!

  1. Doucheputje uitkuisen (douchegoot) (echt by far op nummer 1 hier; en heel eerlijk, gebeurt hier enkel reactief, als het begint over te lopen dan haal ik mijn pak soda, kokend water en meters keukenrol boven)
  2. Het stuk net voor je het water in stapt om te gaan zwemmen en het stuk nadat je klaar bent met zwemmen (met meer dan 1 kind bedoel ik dan) .. en de vloer in zwembaden, die ook
  3. Geen parking vinden (supermarkt, stad, ondergronds,…) en zeker: als je al laat bent
  4. Een (groene) vlieg in je glas bubbels (veel erger dan een zwarte in een glaasje chardonnay, sorry Alanis Morissette)
  5. Iemand die voor je naar het groot toilet ging en je dat pas doorhebt nadat je diep inademde bij het binnengaan – ik weet niet waarom maar ik lijk altijd de verkeerde deur te kiezen. Of ook wel de omgekeerde variant: iemand die binnengaat in de deur waar jij net ‘verlost’ buitenkomt terwijl er nog duizend andere vrije wc’s zijn… schaamrood 🙂
  6. Enkel het “einde zone 30” bord tegenkomen… en daardoor regelmatig wel eens een boete uitgeschreven krijgen. Maar nu serieus, hoé komt dat ik nooit “begin zone 30” zie staan?
  7. Havermout of gedroogde koek op houten kinderstoelen – het lijkt wel secondelijm na een paar tellen….
  8. Mensen achter je die toeteren als het licht 1 milliseconde op groen staat. Echt, ik heb ook peper-in-mn-gat maar daar tel ik altijd even tot 3 eer ik tuut op die voor mij.. ik vind dat zo onbeschoft overkomen hé
  9. Jeuk op je rug op die 3 vierkante millimeter waar je net niet aan kan
  10. Extreem dringend moeten plassen (of nog erger..), midden in een file. Ik hoorde hieromtrent het meest hilarische verhaal ever van een ex-collega die ook heel veel op de baan was. Op een gegeven moment trok ze het niet meer en zou ze haar brooddoos inzetten.. om zichzelf tijdens het gebeuren hardop af te vragen of dat qua inhoud wel zou volstaan .. (btw het ging hier om de kleine boodschap) /strike
  11. Iemand die net voor je het laatste brood/koffiekoek/pistoletje wegkaapt
  12. Mensen die beweren dat cola light en cola zero hetzelfde smaken – come on!
  13. De dubbel kin die verschijnt wanneer je op je camera het selfie-venster opent
  14. Het woord ”Kolven” en ook het feit dat geen kat dat kent, als jij subtiel probeert te vragen of daar ergens in het gebouw een mogelijkheid toe is (gelukkig is die periode voorbij)
  15. Strijken – ben ik een 3 tal jaar geleden mee gestopt. Plooien is life, en lieve schoonmoeders die met de glimlach de hemden van hun zoon strijken ook
  16. Pantys. Ik ben zoooo blij dat we daar weer minstens tot oktober van verlost zijn. En dan heb ik het niet over de ladders maar over de 3-4 buiken die zo’n ding je doet krijgen en het feit dat ze -hoeveel euro’s je er ook aan spendeert- toch altijd beginnen afzakken op kruishoogte. Ik.haat.ze!
  17. Winkels waar de gang net te smal is voor de buggy of waar je onmogelijk deftig een bocht kan nemen.. kruidvat soms schuldig!
  18. Kruimels onder mijn voeten. Daar kwam ik 3 kinderen te laat achter. Maar ik weiger sloefen te dragen.. blote voeten (met betonvloer) is life
  19. Tandarts. Ik ga liever 4x naar de gynae dan 1x naar de tandarts. En ja, ook zonder baby in buik 😉
  20. De ganse dag uitkijken naar een bepaalde koek/yoghurt/snoepje/ijsje en dan merken dat iemand er al mee weg is. Kill kill kill.
  21. Vertraging van welke aard dan ook. Aan de kassa, trein, file, luchthaven. I hate it badly!
  22. Het geluid van iemand die in een augurk bijt. Gaat door merg en been. Om over de geur nog maar te zwijgen. Fre’s favourite .. maar dat komt alleen in huis die sporadische keer dat hij boodschappen doet .. ocharm de vent
  23. Opdringerige muggen. Ik heb dan zoiets van ‘steek me dan gewoon, en bol het af’ maar blijf niet rond mijn oren liggen zoomen tot morgenvroeg
  24. Moto’s die optrekken onder de slaapkamer van de kinderen (na 21u) alsook ijskarren na 21u …. waarom in godsnaam, kom toch tss 18-20u?
  25. Oordopjes die te klein zijn (of ooropeningen die te groot zijn?!) – ik kan dat precies slecht inhouden?

En eigenlijk ook: te veel regels en lijstjes 😉 Ohja, en mensen met een volle kar die jou met je tros bananen niet voorlaten aan de kassa!

Benieuwd waar jullie nog een vreselijke hekel aan hebben?

Fijne werkweek allemaal! Bijna zomervakantie!

happy